NIEUWS 2011:

17 december 2011

We zijn er helemaal klaar voor...............de gasten kunnen weer komen.

A.s. donderdag gaat voor ons het winterseizoen van start.
De eerste gasten komen dan in de avond aan.
Vanaf komende zaterdag zal ons appartementenhuis weer helemaal vol zijn.

Precies op tijd hebben we de werkzaamheden afgesloten.

De laatste weken hebben we er nog hard aan getrokken.
Hieronder nog enkele foto's van de verbouwing.


De nieuwe keuken ( wordt opgebouwd ).

In elkaar zetten van de meubels in de woonkamer.

De hal op de 1e verdieping is de werkplaats.

Aansluiten van de verlichting in de hal van het appartement.

De nieuwe meubels zijn onbehandeld, dus moet er nog een blanke meubellak overheen.

Bovenstaande ruimte is "het hok" achter de klapdeuren op de eerste verdieping.
In een later tijdstip (volgend jaar ........ of nog later) kunnen hier nog twee appartementen worden gemaakt.
We hebben gedacht om van dit hok, voor tijdelijk, een ruimte te maken voor de 'grotere' jeugd.
De jongens en meiden van 13/14 jaar en ouder willen graag apart zitten en een film kijken of muziek draaien, zonder daarbij gestoord te worden door kleinere kinderen of volwassenen.
Daarvoor moest echter nogal geruimd worden.
De ruimtes achter de klapdeuren waren tot nu toe een opslagplaats voor vanalles en nogwat.
Deze spullen moesten verplaatst worden. Een gedeelte kon naar de schuur, een ander (groot) gedeelte wilden we naar de zolder verplaatsen.

De zolderruimtes moesten daarvoor ook eerst worden opgeruimd.
Nadat ik hier fatsoenlijke verlichting had aangebracht, kon hier worden geruimd.

Nu hoefden we dit niet zelf te doen.
Vrienden uit Aarle-Rixtel (die we niet kenden voordat we in Oostenrijk woonden...hoe gek kan het lopen) hadden op een eerdere vakantie te kennen gegeven, dat ze graag zouden komen helpen in de periode voor kerst.
Afgelopen weekeinde zijn zij hier aangekomen en ze blijven tot een dag voor kerst.
Ze hebben nu dus een flinke werkweek achter de rug.

Het was niet de meest gemakkelijke ruimte om te ruimen, maar er is ontzettend veel plaats op de zolder.

Zoals goed personeel betaamt, hebben we ze niet horen klagen over slechte werkomstandigheden en lange dagen.

 

De zolderruimtes zijn keurig opgeruimd, de opslagruimtes op de eerste verdieping zijn leeg en ingericht als jeugdhonk.

 


Voor ons was deze hulp zeer welkom, we hadden nog ontzettend veel te doen.

Het resultaat mag er zijn. De jeugd heeft nu een eigen ruimte om zich lekker te terug kunnen trekken.


Ook appartement 7 is intussen klaar.
We zijn erg tevreden over het resultaat, het is een hele mooie woning geworden.
Trudy heeft al gezegd dat ze over een jaar of 10 zelf wil gaan bewonen, zo gezellig en mooi is het geworden.

Hieronder een kijkje achter de deur.

De voordeur.


Woonkamer.

Schitterend balkon, met gisteren de eerste sneeuw..

Mooie en volledige keuken.

Praktische badkamer en aparte wc.

De kleinste slaapkamer.

De grotere slaapkamer met 2 pers. bed en stapelbed (niet in zicht).

De centrale hal met ingang naar alle ruimtes.

 

Niet alleen het appartement is al klaar.
Samen met de Oostenrijkse poetshulpen en Peter en Marion, is het hele huis schoongemaakt.
De bedden zijn opgemaakt en de gasten kunnen komen.

We hebben ook al alle kerstversieringen aangebracht...........

......en ook de stube is weer klaar voor gebruik.

En, ofdat het zo moest zijn, is het gisteren ook begonnen met serieus te sneeuwen.

Het skigebied heeft vandaag de liften geopend en er ligt intussen voldoende sneeuw om de grote hoeveelheid kerstgasten te verwennen met schitterende pistes.

Wij zijn dus eigenlijk helemaal klaar met alle werkzaamheden, zodat we nu nog een weekje kunnen uitrusten.
Morgen gaan we, gezellig samen met Peter en Marion, lekker skieën.
Het wordt de komende dagen koud, maar mooi zonnig weer.
We kunnen lekker nog een weekje skieën op hele rustige pistes.
Ook voor Peter en Marion valt alles perfect op z'n plaats.
Eerst een week hard werken en dan nog een weekje genieten op de ski's op heerlijk rustige pistes.

We willen iedereen vanuit Lofer nog een hele fijne kersttijd toewensen en een heel voorspoedig nieuwjaar.
En voor alle komende wintergasten: een goede reis gewenst en tot binnenkort.

 

 

6 november 2011

Er is niet zoveel te vertellen over de laatste maand.

We zijn natuurlijk volop aan het verbouwen in de voormalige woning van Mevr. Dürnberger, die wij omgedoopt hebben tot appartement 7.
Onderstaand enkele foto's van het verloop van deze verbouwing.
Eigenlijk wilden we de woning slechts een beetje opknappen, maar zoals op de foto's te zien is, is het toch weer een behoorlijke verbouwing geworden.

We hebben de badkamer iets vergroot en enkele deuren en kozijnen uitgebroken.

Alle leidingen en riolering hebben we meteen vernieuwd.
Omdat de bestaande riolering nog bestond uit oude asbestcement-leidingen, hebben we alles vernieuwd tot op de begane grond ( dus door de verdiepingsvloer heen ).

Nieuwe waterleiding, een ingebouwd toilet en nieuwe verwarming incl. leidingen.

In de gehele woning hebben we nieuwe electriciteit aangelegd.
Dat betekende heel veel kap- en sloopwerk, om alle nieuwe buizen in de muur te krijgen.
De oude electriciteitskabels zaten nog niet in buizen, deze waren in de muur ingestuct, zoals dat 50 jaar geleden gebruikelijk was.

Dit betekent echter wel dat alle muren moeten worden bijgewerkt.

Boven wordt de nieuwe muur tussen de keuken en de badkamer aan de zijde van de keuken gestuct.

En ook de badkamervloer kan weer op hoogte worden gebracht, nu alle leidingwerk vernieuwd is.

Al deze werkzaamheden zorgen er voor, dat het hele huis egaal grijs begint te worden. Zeker de éérste verdieping is voorzien van een laag stof.

Ingang van het nieuwe toilet en badkamer.

En ook op de slaapkamers schiet het op.

Trudy is deze week al begonnen met texen, dus het echte afwerken is nu begonnen.

Omdat in het halletje alle nieuwe electriciteitsleidingen lopen, hebben we besloten hier het plafond iets te verlagen. Dit is veel minder werk, bovendien was hier het bestaande plafond zo slecht en ongelijk dat dit de beste oplossing was.

 

We hebben de laatste maand niet alleen maar gewerkt.
De herfstvakantie hebben we gebruikt om er even lekker uit te gaan.
We zijn een week naar Mallorca geweest.
De kinderen hadden nog nooit in een vliegtuig gezeten, dus het was een heel avontuur.

Meteen bij aankomst op het vliegveld van Mallorca, 's morgens om 09.00 uur, konden de jassen uit. Een heerlijke temperatuur en een blauwe lucht stond ons te wachten toen we uitstapten.

De meiden wilden thuis natuurlijk wel laten zien waar ze op vakantie zijn geweest, dus werden er meteen wat truitjes gekocht.

We hadden gekozen voor een luxehotel met halfpension.
Het was een schitterend complex. Omdat het al tegen het einde van het zomerseizoen in Mallorca liep, was het wel erg rustig in het hotel.
Voor ons natuurlijk heerlijk maar de kinderen vonden het wel jammer dat er niet heel veel jeugd was.
Uiteindelijk hebben we ons allemaal super goed vermaakt en zijn we lekker uitgerust.

We hebben een echte luxe week gehad, zelfs met coctails voor de kinderen ( zonder alcohol natuurlijk ).

De temperatuur van het zeewater was nog 24 graden, dus het was heerlijk om in de Middellandse zee te zwemmen.
Enkele dagen was het nogal winderig, wat voor hoge golven op zee zorgde.
Om hierin te gaan zwemmen was natuurlijk een uitdaging, ook voor de kinderen.
Sanne en Tom ( rechts ) konden er geen genoeg van krijgen en zelf ( links ) vond ik het ook wel lekker.


En Tom doet niets liever als spelen op het strand.
Op de terugweg hadden we wel een extra plaatsje over in het vliegtuig, Tom zit nog steeds ingegraven in het strand van Cala Millor.

En terug bij het hotel was daar nog het schitterende zwembad, waar het in deze weken niet meer druk is.

We hebben een schitterende week gehad op Mallorca. Heerlijk weer, schitterend hotel en goede bedden hebben de batterijen weer opgeladen.

Afgelopen dinsdagnacht zijn we om 01.00 uur weer thuis gekomen en woensdagmorgen zijn we meteen verder gegaan met de verbouwing.
We hebben nog 6 weken voordat het winterseizoen gaat beginnen.
Met de verbouwing zal dit geen probleem opleveren, dit moeten we gemakkelijk halen.

Ook de werkzaamheden bij de cabinebaan schieten op.
Zoals jullie wellicht al wisten, wordt dit jaar de Loferer kabelbaan helemaal vernieuwd. Het was voor Lofer een heel groot project, de werkzaamheden zijn in april begonnen en de officiële opening zal op 8 december plaatsvinden.
Wel wordt het skigebied al in het weekeinde van 3 en 4 december geopend, mits er voldoende sneeuw ligt.
Dit laatste is nog maar afwachten.
Dit weekeinde lagen de temperaturen in Lofer rond de 23 graden, het leek wel lente. Maar we gaan ervan uit dat de natuur zijn beloop zal hebben en dat er over 5 weken gewoon een laag sneeuw ligt op de Loferer Alm.

 

 

02 oktober 2011

En dan is het in één keer begin oktober.

Einde van een heel druk seizoen, waarin natuurlijk heel veel is gebeurd.

Vanaf eind juni tot aan onze vakantie in begin september heeft alles in het teken gestaan van onze gasten.
We hadden ook deze zomer weer vele bekenden gasten, maar ook vele  “nieuwe”.  Of het nu bekenden zijn vanuit Brabant of terugkerende gasten van de afgelopen jaren,  het weerzien met deze gasten is natuurlijk erg leuk.
Maar ook het kennismaken met  ‘nieuwe’  gasten blijft één van de leukste dingen van ons “werk”  hier. Er zijn ook dit jaar weer nieuwe vriendschappen ontstaan in Schmidsendl, niet alleen tussen gasten en ons, maar ook tussen gasten onderling.
Ik denk, terugkijkend,  dat we heel erg leuke gasten hebben gehad dit jaar.
Er was zelfs een echte meidenweek.

Ik hoop dat we vele van hen nog eens terug mogen zien of op één of andere manier contact kunnen houden.
Ook de “klik” tussen sommige gasten (van karakter of achtergrond vaak totaal verschillende mensen), is erg grappig en ook vaak onverwacht.
Vele mooie wandelingen en bergtochten, maar ook de gezellige barbecue-avonden, marktleben en de muziekkapel zorgden elke week voor nieuwe hoogtepunten.

Ondanks het niet altijd even goede weer, hebben we een goed seizoen gehad en we hebben de indruk dat de meeste mensen het ook erg goed naar hun zin hebben gehad.

Na deze intensive weken zijn we ook zelf een weekje op vakantie geweest.
We hadden na 31 augustus geen boekingen meer aangenomen en zodoende konden we zelf ook even er tussen uit.

De kinderen mochten, nadat wij enkele mogelijkheden hadden aangedragen, kiezen.
De keuze was snel gemaakt, naar een grote camping Catez ob Savi in het oosten van Slovenië, met veel zwembaden en glijbanen.

Tot overmaat van ramp wilden ze ook nog  in een tent overnachten, iets waar wij niet op zaten te wachten.

Achteraf moet ik zeggen dat het zeker niet tegenviel: de tenten waren ruim en er waren zelfs goede bedjes aanwezig.
Het was, zeker voor de kinderen, een schitterend park en we hebben een week heel mooi weer gehad. De temperaturen lagen elke dag rond de 30 graden en ook ’s avonds kon je lekker buiten blijven zitten.
De omgeving was prachtig en het belangrijkste voor ons, we hebben bijna niets gedaan………..heerlijk! We zijn de week doorgekomen met: lekker uit gaan eten, veel slapen, zwemmen, af en toe winkelen of dingen bezichtigen en de kinderen zoeken.

 

In het weekeinde van 10/11 september was de “van Loon’s familiedag” gepland.
Dit is een tweejaarlijks terugkerende dag, die door de familie van Loon is ingevoerd nadat mijn oma (van Loon) was overleden.
De gedachte hiervan was het onderhouden van de contacten tussen de familieleden.
Het is een erg goed initiatief geweest en de opkomst is altijd erg hoog.
Twee jaar geleden is de familiedag georganiseerd door een neef in Rotterdam.
Aan het eind van deze dag wordt meteen gesproken over de volgende locatie.
Er werd toen (misschien gekscherend) geopperd om eens naar Oostenrijk te komen. Ons antwoord was duidelijk, als er voldoende draagvlak voor is, wilden wij het wel op ons nemen.
In de tijd hierop volgend, hebben wij nog eens een Email rondgestuurd met de vraag of er inderdaad animo bestond.
Na overwegend positieve reacties, hebben wij de “van Loon’s familiedag” 2011 dus georganiseerd.
Omdat een gezamenlijke dag in Lofer voor in Nederland wonende familieleden
(iedereen behalve wij) toch iets anders is als een familiedag in Rotterdam,  hadden wij al gauw besloten om er deze keer een weekend van te maken.
Alle familieleden zouden dan bij ons kunnen overnachten, we zouden het huis hiervoor vrijhouden.
Achteraf misschien niet zo’n heel gelukkige beslissing, omdat we voor deze weken (Bauernherbst) nog erg veel aanvragen binnen kregen.
Maar we hadden eenmaal beslist en zodoende reisden vele familieleden op vrijdag 9 september af naar Lofer.

Op donderdagavond 8 september had ik mijn ouders en Gerda al afgehaald van Salzburg Airport en de vrijdagmiddag kwamen de eerste familieleden aan.
Vele hadden wij al twee jaar niet meer gezien dus het was een leuk weerzien.

De laatste familieleden kwamen pas laat aan (schoolgaande kinderen en werk) en er waren er zelfs die pas om 01.30 in de nacht arriveerden (ruzie met een trein was het excuus).

De eigenlijke familiedag was gepland op zaterdag 10 september, we hadden een leuk programma in elkaar gezet.
Een vriendin van ons heeft op één van de mooiste plekjes op de Loferer Alm een echte “Almhütte” (geheel in oude stijl): een  berghut waar in de zomer de oudere generatie boeren woont en het vee verzorgt.


Ook de ouders van onze vriendin zitten gedurende de hele zomer hier op de berg en gaan ook pas weer beneden wonen als het vee van de berg wordt gehaald.
Dit gebeurt tijdens de zgn “Alm-Abtrieb”, meestal het laatste weekeinde van augustus of het eerste van september.
Wij hadden het idee om de familieleden op deze schitterende locatie een heerlijk ontbijt voor te zetten.
Wij zelf (met de hulp van opa en de oma’s) waren al vroeg uit de veren omdat er ’s morgens het één en ander klaargezet moest worden.
Om 09.30 uur werd de rest van de familie bij ons aan huis opgehaald met een grote taxibus.
Deze bracht de mensen helemaal naar de Loferer Alm (zover als de taxi mocht rijden).
Niemand wist wat we gingen doen en ik geloof dat de rit met zo’n grote bus naar de Loferer Alm voor velen al een belevenis was. Op de eindbestemming van de taxi stond ik iedereen op te wachten en heb ze de wandelroute naar boven gewezen (een wandeling van 15 min.).
Op deze unieke locatie heeft iedereen genoten van een heerlijk ontbijt.

Het weer speelde zeer zeker ook een grote rol, het bleek die dag 30 graden te gaan worden en de temperatuur op de Loferer Alm was perfect.



Na een uitgebreid ontbijt moest de Loferer Alm te voet worden afgedaald. We hadden een route uitgestippeld die voor de meesten goed te doen was.
Voor de minder validen/zwangere/kleine of luie familieleden pendelde ik met mijn bus op en neer, zodat niemand een overmatige inspanning hoefde te leveren.
Op de route naar beneden hadden we bij “Krepper” (een naam die voor velen intussen bekend in de oren klinkt) een pauze ingelast, waar iedereen werd getrakteerd op een drankje naar keuze en een stuk Oostenrijkse “Kuchen”.

Rond 16.00 uur waren de meeste familieleden weer terug bij ons.
De mensen hadden lekker de tijd tot 18.30 uur om te relaxen/douches/slapen/zwemmen of andere zinvolle of minder zinvolle activiteiten.
Om half zeven werd iedereen weer beneden verwacht voor de barbecue.


Nadat iedereen genoeg had gegeten en gedronken (als dat niet zo was, lag dat toch echt aan de personen zelf) werd nog even gesproken over de locatie over twee jaar.
Toen dit alles was geregeld, was de “vanLoon’s familiedag 2011” ten einde.
De meeste mensen wilden de volgende dag (zondag) toch weer terug rijden naar huis i.v.m. werk, school etc.
Ik denk dat we terug kunnen kijken op een heel geslaagde familiedag, tot over twee jaar!!!

Veel tijd om bij te komen van het drukke weekeinde hadden we niet.
Het weekeinde erop hadden we een groot feest georganiseerd.
De voornaamste reden was dat we 25 jaar getrouwd zijn, maar zeker ook omdat we, sinds we hier wonen, nog geen behoorlijk feest hebben georganiseerd.
Daarom hadden we ongeveer 40 vrienden en familie uit Nederland uitgenodigd, maar ook ongeveer 30 Oostenrijkse vrienden.
Helaas kon niet iedereen komen, maar de positieve reacties vanuit Nederland gingen onze verwachtingen te boven.
We hadden iedereen dan wel een paar overnachtingen aangeboden, maar voor een feestje naar Oostenrijk is toch net even anders als de verjaardag van de buurman.
Vele vrienden wisten van elkaar dat ze naar ons zouden komen, dus er werd volop samen gereden met ‘volle’ auto’s.
We hadden achter ons huis een grote tent neergezet en de open wanden zoveel mogelijk dichtgemaakt. We hadden gezorgd voor voldoende verwarming,  een dj verzorgde de muziek, de slager zorgde voor het eten en drinken was er voldoende, dus het moest allemaal lukken.

Op vrijdagmorgen kwamen al vrij vroeg de eerste vrienden aan vanuit Nederland, en gedurende de rest van de dag kwamen ze allemaal binnen.
Omdat iedereen  het gevoel had, lekker (zonder kinderen) een weekendje op stap te zijn, was het idee geboren om gezamenlijk te gaan eten en ontbijten. Voor de vrijdagavond hadden we tafels gereserveerd bij “Hochmoos” voor 32 Personen.
Voor de zaterdagmorgen hadden we besproken bij “Volgger” in St. Martin, een bakkerij waar je lekker kunt zitten en heerlijk kunt ontbijten.


Met zo’n grote groep is het natuurlijk altijd gezellig, iedereen heeft veel te vertellen en er werd dan ook heel veel gelachen.


Na dit ontbijt, we waren te voet vanuit Lofer vertrokken, wilden we nog een kleine wandeling maken.
Het weer was nog steeds schitterend, dus gingen we er met een grote groep op uit.
Omdat wij echter nog veel te regelen hadden voor ’s avonds, wilden wij op tijd terug zijn.


Halverwege de wandeling gingen wij de kortste weg naar huis (met enkele andere), maar het grootste gedeelte van de groep had ik een route gewezen door de “Strowollner Schlucht”, een mooi natuurverschijnsel.


Daarbij had ik nog gezegd, dat het voor enkele beter getrainde onder hen misschien wel mooi zou zijn, om de route te vervolgen via de “Iwonsky-Hütte”, een mooie wandeling van 2 ½ uur, maar wel met een hele stevige klim erin.
Of niet iedereen mij begrepen heeft, of men wilde niet voor elkaar onder doen, op het punt om de route naar de “Iwonsky-Hütte” te nemen, wilde bijna iedereen die variant wel gaan lopen.


Dus totaal onvoorbereid, zonder eten en drinken en sommigen met een slechte conditie, ging er een groep van zo’n 20 personen beginnen aan een klim van 500 hoogtemeter ( 1 ½ uur klimmen ). De klim is niet moeilijk, maar wel steil.


Toen tegen half vier de eersten bij ons binnen kwamen, zaten er al getekende gezichten tussen.
De laatsten die binnen kwamen waren helemaal op.
Een ideale voorbereiding voor een zware feestavond dus.

Toen iedereen weer bij ons binnen was, werd ons vriendelijk, doch dringend gevraagd of we voor een uurtje ons huis konden verlaten.
Tijdens dit uur werd ons huis versierd, zodat in Lofer ook maar niemand zou missen dat wij 25 jaar getrouwd waren.


Voor ons kwam dit wel als een verrassing.  


De feestavond is goed verlopen.


In het begin van de avond barstte er wel een noodweer los met onweer en zware regen.
Gelukkig hield de tent het goed uit en hadden we bijna geen last van het slechte weer.
Het eten werd onder de carport bereid, zodat we ook hier geen last hadden van het weer.

Na  een tijdje werd het weer wat rustiger, zodat ook de muziek weer te horen was.
De vriendengroep uit Nederland had goed hun best gedaan.
Geholpen door informatie en foto’s van onze ouders hadden ze een mooie levensloop in elkaar gezet met veel tekst, vele foto’s, technische hoogstandjes en zelfs ondertiteling voor de Oostenrijkse gasten.


Het was voor ons een hele geslaagde avond.

Jammer genoeg werd er om 02.00 uur een einde aan gemaakt door de politie.
We hadden het feest wel gemeld bij de gemeente en politie, maar vanaf 01.00 uur kwamen er zoveel telefoontjes bij de politie binnen i.v.m. geluidsoverlast, dat zij het om 02.00 uur welletjes vonden.

Jammer genoeg waren de zondag en maandag na ons feest zo ongeveer de enige slechte dagen wat betreft het weer van de laatste twee maanden.
De zondagmorgen was het nog redelijk.

Na een gezamenlijk ontbijt bij ons (buiten, in de tent) hebben we met een grote groep de twee klammen in ons dal bezocht.

Vanaf 14.30 uur is het echter gaan regenen en pas maandagavond is het weer droog geworden.
De maandag werd zelfs gekenmerkt door (natte) sneeuwval. Op sommige plaatsen in Oostenrijk en Zwitserland was er op deze dag zelfs tot 40 cm sneeuw gevallen.
Omdat er tijdens Sanne's verjaardag nooit iemand uit Nederland aanwezig is, heeft ze zelf het idee gelanceerd om haar verjaardag iets naar voren te halen, zodat er dit keer veel bezoek was.
Tijdens de verjaardagen van Wendy en Tom zijn er vaak Nederlandse gasten en vrienden in ons huis, Sanne heeft dit nu in één keer goedgemaakt.

Na een gezamenlijk diner op zondagavond en een ontbijt  met 18 personen, weer bij Volgger, op maandagmorgen, is iedereen weer richting Nederland vertrokken.
Voor ons betekende dit het einde van de festiviteiten en tevens het einde van een hele drukke periode.
Het leek wel of mijn lichaam hier op heeft gewacht. Op maandagmiddag ben ik ziek geworden.
Behoudens het wegbrengen van mijn ouders en schoonmoeder naar het vliegveld heb ik een aantal dagen het bed gehouden met griep.

Afgelopen week hebben we dan de draad weer opgepakt met verbouwen.
We zijn begonnen met het renoveren van de woning van Mevr. Dürnberger.
Dit appartement, door ons omgedoopt als appartement 7, wordt niet ingrijpend veranderd qua indeling.
De keuken wordt iets kleiner gemaakt en de naastgelegen badkamer wordt groter en er komt een aparte wc.  Alle elektriciteit moet nieuw worden aangelegd, evenals warm/koud water en riolering.
We zijn dus al volop aan het slopen geweest.

Het appartement is vanaf het begin van het winterseizoen verhuurd, dus we hebben goed twee maanden de tijd.
In vergelijking met onze laatste verbouwing moet dit een peulenschilletje zijn, maar zoals zo vaak, zal ook nu de tijd op het einde erg kort zijn.

Het volgende bericht zal dan weer in het teken staan van de verbouwing.

 

 

23 juni 2011

De tijd vliegt....................
In de eerste week van juni zijn de laatste werkzaamheden afgerond.
Deze vonden voornamelijk plaats aan ons privé-huis. Zo werden de terrassenbodem en de leuning van het balkon gemaakt .

Ook de schilders hadden nog wat werk, maar uiteindelijk waren ook zij klaar met de werkzaamheden.....

en ook deze zijde van ons privé-huis ziet er (na jaren) eindelijk ook goed uit.

Het allerlaatste wat door de aannemers werd uitgevoerd: het aanbrengen van de "Pfettenbredl".
De minder mooie 'kopse' kanten van de gordingen worden afgedekt met mooi uitgesneden houten planken.
Dit is eigenlijk de gewoonte bij oude huizen en ook wij wilden dit detail niet weglaten.

Nu alle ingehuurde krachten klaar zijn met hun werkzaamheden, betekent dit niet dat wij ook klaar zijn.
Er resten ons nog vele leuke, maar ook minder leuke klusjes: het inrichten en inruimen van de garage, het opruimen en de diverse ruimtes op de begane grond en het uitruimen, sorteren en verplaatsen van alle spullen op de eerste verdieping.
Op deze verdieping, achter de klapdeuren, bevindt zich een opslagplaats met allerlei spullen, die we de laatste jaren nog geen vaste plaats konden geven. En zoals iedereen wel weet, zo'n ruimte staat na 3 jaar tot aan het plafond toe volgestapeld.

Een van die andere klusjes, die nog moesten gebeuren, was het aanbrengen van de naam.
Wij hebben ervoor gekozen om geen groot (verlicht) bord aan te brengen, maar om het zo te doen zoals hier al honderden jaren gebruikelijk is: gewoon op de gevel schilderen. Natuurlijk wilde ik dit zelf doen.

 

Een heel geduldig en secuur werkje, maar we vinden het zelf erg mooi.


Aan de buitenzijde is het huis nu eigenlijk helemaal klaar.
Hieronder daarom van alle kanten wat foto's.

 

De afgelopen weken hebben we natuurlijk ook gasten gehad.
Naast de drukke werkzaamheden hebben we dan ook zeker tijd vrijgemaakt voor diverse wandelingen en gezellige avonden in de "Stube".
We zijn intussen weer een beetje gewend aan deze omslag en vanaf volgende week gaat het hoofdseizoen van start.

Deze week hebben we opa met de twee oma's ook weer over de vloer.
Misschien dachten ze een weekje lekker op vakantie te komen, maar.............wij hadden andere plannen voor ze.
De oude gordijnen van de Molenstraat moesten vermaakt worden voor een nieuw appartement en de kinderkamers moesten nog voorzien worden van gordijnen. Wie kun je dit beter laten doen dan OMA'S. Het leek afgelopen week een heus naai-atelier bij ons binnen.

Er werd zelfs zo hard gewerkt, dat de dorst met grote flessen bier en radler gelest moest worden.

Natuurlijk was er tussendoor tijd voor ontspanning.
De nieuwe barbeque kon mooi worden geprobeerd.

Ook de overdekte zitjes zijn erg fijn en ruim genoeg om uitgebreid te gaan zitten.

Zaterdag gaan de ouders weer naar huis. Jammer, we zullen ze missen (zeker als de gordijnen nog niet klaar zijn). Het was weer erg leuk de afgelopen week.

 

Om te laten zien wat er de laatste drie maanden aan ons huis is veranderd, hieronder twee foto's.

De komende periode zal ik de site iets minder vaak bijwerken.

Het hoofdseizoen staat voor de deur en dat betekent weer een drukke periode.
Maar we verheugen ons er ook wel op, de komende periode zal een weerzien zijn met vele vrienden en bekenden, die dit jaar ons weer komen bezoeken.
Ook het ontmoeten van vele nieuwe gasten vinden wij één van de leukste dingen van dit vak.

 

29 mei 2011

Pfff.................

Vorige keer ben ik iets heel belangrijks vergeten te vermelden.
Op 12 mei hebben we natuurlijk Wendy's transplantatie-verjaardag weer gevierd.
Het was 6 jaar geleden dat ze getransplanteerd is.
Zoals elk jaar vieren we deze dag met een groot ijsje.
Gelukkig gaat het met haar gezondheid heel erg goed, net als overigens met de andere kinderen.


De afgelopen twee weken waren een race tegen de klok.
Ik heb de foto's weer gewoon op chronologische volgorde staan, zonder al te veel tekst (de foto's spreken voor zich, denk ik).

Dagelijks brachten de timmerlui hout mee, dat geschilderd moest worden. De laatste weken hebben we dat niet meer in de werkplaats van Meiberger gedaan, maar thuis. Dan is het gemakkelijker om 'even' tussendoor iets te doen.
Al hoewel..........tussendoor. De laatste twee weken moesten we dagelijks een enorme hoeveelheid schilderen. Het geschilderde hout had nauwelijks de tijd om te drogen.


Het dak is hier bijna klaar. De schoorstenen en ontluchtingen moeten nog worden ingepakt met aluminium.


Omdat het dak er nu toch af was, hebben we goed gekeken of er nog ergens ontluchtingspijpen moesten worden aangebracht.
Zo heb ik vanuit de keuken van appartement 4 een ontluchting gemaakt, die aan de binnenzijde door het trappengat van de derde verdieping loopt.


Eenmaal weggewerkt valt het nauwelijks op. Het is net of het altijd zo is geweest.


Op het dak van de carport wordt de laatste laag bitumineuze dakbedekking gebrand.


Aan de voorgevel wordt intussen ook hard gewerkt.
De bovenste verdiepingen zijn voorzien van isolatie en klaar voor de nieuwe houten rabbatdelen.
Ook de balkondragers worden bewerkt voordat de balkons worden afgemaakt.


Dat er druk gewerkt wordt is goed te zien op onderstaande foto.
7 Man sterk op een paar vierkante meter..........druk.


Terwijl ergens anders aan het huis een schilder (meisje) begonnen is met het maken van het rode streepje rondom de ramen en deuren.
Een heel precies werkje waarbij veel geduld vereist is.
Nog maar 50 te gaan.....


Een andere schilder is het oude hout voor de laatste keer aan het schilderen om de goede kleur te krijgen.
Op deze foto ziet dat er leuk en ontspannen uit..................


Maar van onder uit zie je pas hoe hoog het is. Hoezo ontspannen??


Ik heb alles, wat op het dak niet zwart was, meteen geverfd.
Dit waren de laatste werkzaamheden aan het dak.


Waar gewerkt wordt, moet af en toe ook worden gepauseerd.
Dagelijks waren er tussen de 10 en 15 mensen aan het werk........dan gebeurt er ook wel iets.


Het boverste gedeelte van de steiger was inmiddels afgebroken en langszaam komt ons huis weer te voorschijn.


En zij gaat gewoon verder met 'haar' rode streepjes.


De balkons kunnen pas worden gemaakt als de steigers zijn afgebroken.
Maar waarom heb je een steiger nodig als je op 10 meter boven de grond ook op een houten balkje van 10 cm breed kunt balanceren.
Trudy vond het maar niets en wilde hierbij niet toekijken.


Ook de kant tussen het appartementenhuis en onze privéwoning is geisoleerd en voorzien van een windstop-doek, zoals overal waar een houten buitenwand gemaakt wordt.


Elke keer voordat een stuk steiger werd afgebroken, moet de gevel, daar waar geen balkon is, worden afgepoetst. Omdat er geen leuning meer langs de steiger was, waagde Trudy zich daar niet aan en stuurde ze mij naar boven (links op de foto).


Vervolgens werd er weer een 'verdieping' steiger afgebroken.


Als de balkonbodem op lengte was gezaagd, moest de 'kopse kant' van het hout even worden aangetipt met een likje verf. Dat ging nog net zonder leuning.


Nog even een fotootje gemaakt van de oude voordeur, voordat ook deze van een nieuwe laag verf wordt voorzien.
We hebben bewust gekozen om de oude deur er in te laten zitten. Een voordeur van meer als 100 jaren oud geeft toch iets karakteristieks aan de voorgevel.


Ook de barbeque is intussen helemaal klaar.


Na het aanbrengen van de balkons begint het er eindelijk op te lijken.
Niets alleen wij staan ernaar te kijken, steeds meer voorbijgangers kijken en complimenteren ons met de verbouwing.


Tussen het appartementenhuis en onze woning wordt een mooie houten vloer gelegd, die te gebruiken zal zijn door de huurders van appartement 4.


Het laatste gedeelte dat wordt aangepakt is de zijkant van ons huis aan de zijde van Stockklauser.
Daarvoor moest de 'Mühlbach' naast ons huis tijdelijk worden drooggelegd.
Dit kan echter niet al te lang in veband met de visstand. De aanwezige forel kan alleen overleven in hard stromend water. Daarom moest er snel een steiger worden opgebouwd, zodat het waterpeil weer omhoog kan.


De laatste planken van de balkons worden aangebracht.


Alle werkzaamheden concentreren zich nu aan deze zijde.

 

Appartement 6 is afgelopen week 'bezet' door een aantal 'oud'-collega's van Trudy.
Zij wilden, ongeacht de verbouwing, graag een paar dagen komen.
Konden ze meteen de nieuwe balkons uitproberen.
Deze nieuwe balkons zijn aanzienlijk groter (dieper) dan de oude.


Ook hadden we afgelopen week gasten die de afgelopen jaren reeds bij ons waren.
We hadden een tijd geleden al gezegd, dat we in deze periode geen gasten wilden, maar ze belden een week van te voren toch op met de vraag of ze echt niet konden komen. Ze wilden eventuele overlast graag voor lief nemen.
Ook hen hebben we natuurlijk "aan de gang" gezet.


Ook de laatste werkzaamheden vorderen nu gestaag.




Vandaag hebben we ons voor de eerste keer wat tijd gegund om een stukje te gaan wandelen.
Tijdens de wandeling konden we mooi foto's maken van de bovenzijde van het huis.


De voordeur hebben we, geheel in Oostenrijkse stijl, opnieuw geschilderd.
We hebben hiervoor dezelfde kleuren gebruikt als op de gevel: het rode van de streepjes met lichtgrijs van de gevels.
Dit zijn eigenlijk de oude, eerste kleuren van de deur.
Zo staat hij ook op enkele oude foto's.


Ik denk dat we de komende week nog een aantal dagen nodig hebben om ons privé-huis af te werken, maar het appartementenhuis is eigenlijk helemaal klaar.
We vinden het resultaat zelf schitterend. Daarom hieronder enkele foto's.

 

 

 

Wij zijn overjgens niet de enige die iets verbouwen, er zijn op dit moment veel bouw-activiteiten in het dorp.
De grootste bouwput van dit moment is wel bij de "Loferer Almbahnen".
Onderstation en tussenstation worden compleet afgebroken en nieuw gebouwd, samen met de kabelbaan.
Misschien kan ik hier de komende tijd iets meer over berichten.

 

 

15 mei 2011.

Deze keer heeft de update 2 weken geduurd. Niet omdat de werkzaamheden niet vorderen, maar eenvoudig weg omdat ik niet heel veel tijd had de afgelopen weken.

Naast het feit dat er gewoon doorgewerkt is de laatste week, hebben we ook nog gasten in ons huis gehad.
Gepland was eigenlijk dat er afgelopen week niet gewerkt zou worden. Maar onder druk van de deadline van 28 mei, hebben we besloten dat er toch gewerkt kon worden.
De schilders zijn op de normale tijd begonnen, zij maken tenslotte weinig herrie.
Iedereen die wel herrie maakt tijdens hun werkzaamheden, zijn afgelopen week iets later begonnen.
Gelukkig was het heel goed weer, zodat de gasten veel weg zijn geweest.


Zoals de vorige keer al vermeld, gaat Mevr. Dürnberger ons aan het einde van deze maand verlaten.
De verzameling stenen, die in de kast in de gang lagen, zijn al opgehaald door een kleindochter.
Omdat we in de hal op dit moment niet teveel overhoop willen halen, laten we de kast voorlopig staan en hebben we deze omgetoverd in een boekenkast.


Intussen komt de dakisolatie aan, die meteen op het dak wordt gelost.


Het overdekte terras is een beetje aangekleed, zodat de gasten er al gebruik van kunnen maken.


Tussendoor heb ik in de achtertuin nog een barbeque gemetseld. Gasten kunnen deze gebruiken als ze dit willen.
Helaas komt het voor deze gasten te vroeg. De barbeque was dan wel klaar, hij was nog niet voldoende uitgehard om al in gebruik genomen te worden.

Klaar en voorzien van hout, ziet het geheel er erg leuk uit.
Er komt nog een houten vlondertje omheen, zodat er verschillende mensen rondom kunnen staan.


Na overleg met de aannemer, hebben we besloten, het dak aan de achterzijde van het huis iets te verlengen ( 60 cm ). Dit is nu niet zo heel veel meerwerk. Groot voordeel is dat de balkons aan de achterzijde van het huis beter beschut zijn tegen regen.

Nadat het dak aan de onderzijde lichtbruin is geschilderd, ziet het geheel aan de achterzijde al heel goed uit.
De balkons worden nog een tint donkerder.


Het hout voor de nieuwe balkons aan de voorzijde is intussen aangekomen.
We hebben wel weer een paar dagen nodig om ook dit hout van een bruine kleur te voorzien.


Intussen wordt ook de overstek aan de voorzijde bruin gemaakt.
Het gaat nu erg hard, vooral het werk van de schilders. Alles wat zij nu doen heeft direkt resultaat, het begint er steeds mooier uit te zien.


Ook op het dak wordt erg hard gewerkt.
De isolatie is intussen aangebracht en de timmerlui maken hier alles klaar voor de dakdekkers.
Intussen kijkt niemand meer verbaasd op als Trudy zich weer eens meldt op het dak.


Gelukkig heeft het weer steeds meegezeten, zodat de dakdekkers op een droog dak aan de gang konden.
De zwarte aluminium platen geven het dak een erg 'strak' uiterlijk.
De lange banen schieten snel op en na twee dagen is 90% van het dak voorzien van de dakbedekking.

 


Foto's genomen door de gasten vanaf de wandeling naar de kapel.
Dit geeft toch weer een ander aanzicht van het dak.


Met man en macht werd er gewerkt, voor dit weekeinde werd er regen voorspeld. Te hopen is dat ze het op tijd dicht krijgen.


Zoals gezegd, de aluminium platen geven het dak een erg 'strak' uiterlijk.
Ook de nieuwe dakkapel is op tijd dicht.


Aan de voorzijde is het nieuwe frame van de wand ook gemaakt. Nadat de isolatie is aangebracht, zal hier de komende week het nieuwe hout worden aangebracht.


 

Om een idee te krijgen of het door ons uitgedacht ontwerp van de gevels mooi is, hebben we gevraagd om op de voorgevel van ons privé-huis een opzet te maken. Zodoende kunnen we hier een aantal dagen naar kijken, voordat het 'grote' huis wordt gestuct en geschilderd.
De grote vlakken op de wand worden grof gestuct in een lichtgrijze kleur.
De onderzijde en rondom de ramen wordt het veel fijner gestuct. Onder komt een donkergrijze band, goed tegen opspattende regen.
Rondom de ramen komt een witte rand, afgezet door een donker rood/bruin streepje.
Op de uiterste hoeken van het huis komt dan nog een rood/bruine band.

Wij vinden het uiteindelijke resultaat heel erg mooi, precies zoals we hadden gehoopt.
We krijgen dan ook veel complimenten van voorbijgangers, die deze gedurfde kleurcombinatie ook erg mooi vinden.
Ook de schilders vinden het erg mooi, ze spreken zelfs al van een nieuwe stijl in Lofer.


Intussen gaat het leven van onze kinderen natuurlijk gewoon door.
Zij vonden een week met de kinderen van de gasten erg leuk, even iets anders als bouwvakkers.


Een van de gasten bood zich vrijwillig aan om te helpen met schilderen. Gezien de enorme hoeveelheid te schilderen hout, zeiden wij hier geen nee tegen.

Nu ons privé-huis geschilderd is, verandert het aanzicht meteen.

Het schiet nu erg hard op. Toch hebben we de komende twee weken nog veel te doen.
28 mei begint het zomerseizoen en staan er weer gasten op de stoep.
De steigers moeten dan weg zijn en ik hoop dat we helemaal klaar zijn met het appartementenhuis.
Wat dan nog rest is het afwerken van ons privé-huis aan de kant van Gerti.

 

 

1 mei 2011.

Het dak eraf!!

Deze week staan de foto's weer op volgorde van tijd.
Maandag was 2e paasdag dus we beginnen dinsdagmorgen.

Als eerste zijn we begonnen met het verwijderen van het oude dak.
De dakbedekking, bestaande uit ijzeren plaatwerk, werd in stukken geslepen en van het dak gehaald.

Vervolgens werd de eerste laag dakbeschot, bestaande uit houten latten en planken, helemaal weggehaald. Wat dan overblijft is de onderste laag dakbeschot, waarover een laag bitumineuze dakbedekking zit. Waar het dak goed is, blijft dit zitten. Mij verbaasde de algemene kwaliteit van het dak. Dit dakbeschot is toch 70 jaar oud, maar op een paar stukken na ( waar de ijzeren dakplaten in de loop van de jaren iets gelekt zullen hebben ) is de kwaliteit nog verbazingwekkend goed.

Zoals het een goede opzichter betaamt, houdt Trudy het werk nauwlettend in de gaten.
Ze kreeg wel bewonderende blikken van de timmerlui, wanneer zie je nu een vrouw op een dak, zo'n 15 meter boven de grond.

Sepp, één van de timmermannen, wilde dit even vastleggen. Een 'romantische' ontmoeting op de nok van ons dak. En dan weer snel verder met de arbeid.

De schilders zijn intussen begonnen met het schuren van de balkons aan de achterzijde. Dit geeft meteen een mooi resultaat.

Donderdagmorgen zijn we begonnen aan de andere kant van het dak.
Omdat aan deze zijde ons woonhuis staat, moest de kraan vanaf de parkeerplaats van Gerti ( Sport Stockklauser ) werken.
Daarvoor reed hij zijn vrachtwagen bijna bij Gerti naar binnen.
We hadden het haar natuurlijk van te voren gevraagd, maar zoals iedereen begrijpt die Gerti kent, vormde dit totaal geen probleem.

De overstek van het dak is in de loop van de jaren erg donker geworden. Omdat we alle hout aan het huis weer lichter bruin willen hebben, wordt hier een zogenaamde "Aufhell-Technik" toegepast. Om de juiste kleur te verkrijgen, worden 4 lagen verf aangebracht.
De eerste laag is een 'witte' impregneer, die de overstekken en balkons licht maakt.
De tweede laag is ook deze kleur verf. De derde laag is een eikenkleur en de vierde laag wordt 'walnoot' kleur, waarna het bestaande hout dezelfde kleur en structuur krijgt als het nieuwe hout.

Daar waar de houtkwaliteit van het dak en overstekken slecht is, wordt dit slechte hout verwijderd en vervangen door nieuw. Belangrijkste werktuig hierbij is, zoals zovaak, de motorzaag. En of ze nu op de grond staan, of gehurkt op een balkje zitten ( 12 meter boven de grond ), ze hanteren deze motorzaag alsof het geen enkele moeite kost.

Er komt een geweldige partij oud hout vrij tijdens deze werkzaamheden.

Aan het einde van elke werkdag dekken ze het dak af met grote stukken zeil, zodat bij eventuele regen geen waterschade ontstaat.

Op deze plaats wordt een extra dakkapel gemaakt.
Deze ruimte (tot nu toe opslagplaats) zal te zijner tijd een slaapkamer worden bij appartement 5.
Deze slaapkamer zal een prachtig uitzicht krijgen op de Loferer Steinbergen.

Er zat nog een verdeeldoos van stroom, waar de verlichting van de 'dachbodem' moest worden losgekoppeld. Weer zo'n klein klusje en bij afwezigheid van de electricien moesten we dit zelf doen.

Het dak van ons woonhuis diende als werkterrein.

Aan de voorzijde wordt ondertussen de uitgebouwde voorgevel voorzien van isolatie, zodat dit één geheel wordt met de begane grond.

Ook de dakkapel begint vorm te krijgen.

Het is toch een hoog gebouw als je er zo voor staat.

Ondanks dat we maar een 4-daagse werkweek hadden, is er weer heel veel gebeurd.
De komende week komt het isolatie-pakket op het dak, waarna de dakdekker kan beginnen.
We hopen dat aan het einde van komende week de eerste laag dakbedekking is aangebracht, dan is het huis in ieder geval weer helemaal dicht.
In plaats van het ijzeren plaatwerk, wat er eerst op lag, hebben wij gekozen voor een dakbedekking van gecoate aluminium.
Dit heeft een hele lange levensduur en is absoluut onderhoudsvriendelijk.

Aan het einde van de komende week zullen de eerste gasten aankomen.
Na volgende week is ons huis vol gasten (gelukkig bekenden, die al ruim een jaar van te voren geboekt hebben). In die week zal er niet veel gewerkt worden. Alleen de schilders werken door, ze hebben de tijd hard nodig, willen ze eind mei klaar zijn.
De gasten aan de voorzijde zullen steigers hebben i.p.v. balkons. Daar staat tegenover dat ze een geweldig overdekt terras hebben achter het huis, waar ze natuurlijk gebruik van kunnen maken.

Ook hebben we deze week een, voor ons, fijn bericht gekregen.
Mevr. Dürnberger heeft met ingang van 1 mei een nieuwe woning gevonden en zal ons eind mei gaan verlaten. Haar huurcontract liep na de zomer toch ten einde, maar zo hebben we iets meer tijd voor ons nieuwe project.
Haar grote woning (90 m2) zal worden gerenoveerd tot een prachtig appartement voor 4 tot 8 personen.
Zodoende krijgen we iets meer ruimte en kunnen we dit appartement vanaf winterseizoen 2011/2012 gaan verhuren (appartement 7).

 

25 april 2011.

De afgelopen week was het erg rustig in en om huize Schmidsendl.
Niet omdat er niet gewerkt is, in tegendeel, er is heel veel gebeurd.

Trudy is samen met de kinderen een weekje naar Nederland geweest. De kinderen hadden paasvakantie en iedereen had zin om een week lang de familie en vrienden/vriendinnen te bezoeken.
Helaas kon ik natuurlijk niet mee. Als er elke dag zo'n 10 arbeiders aan je huis werken, moet er natuurlijk wel iemand thuis blijven. Er valt overigens zoveel te doen, dat een weekje vakantie in deze periode er voor mij niet in zit.
Dat komt nog wel.
Dus zaterdagmorgen heb ik ze op de trein gezet richting Düsseldorf.
Daar zou neef Frank ze met de auto van opa en oma ophalen.
Helaas was er op de heenreis wat vertraging, vanwege een zelfdoding voor de trein.
2 uur later dan gehoopt kwamen ze uiteindelijk aan in Mierlo-Hout.

Op de eerste avond 'moest' Trudy al meteen mee uit gaan eten.
Het clubje, waarmee wij in Nederland een paar keer per jaar uit gingen eten, had deze datum al van te voren vastgelegd.
Toen ze hoorden dat Trudy in Nederland zou zijn, werd ze meteen gevraagd mee te gaan. Voor Trudy natuurlijk erg leuk.

Voor de volgende dag had Christel ook al een verrassing in petto.
Zodra ze gehoord had dat Trudy met de kinderen een weekje zou komen, heeft ze meteen enkele vrienden uitgenodigd, dus ook de zondagavond was voor Trudy erg gezellig.

Trudy en de kinderen hebben in deze week afwisselend op een andere plaats geslapen.
Vaak bij mijn ouders, vaak bij Gerda, de kinderen hebben veel bij vriendjes/vriendinnen geslapen. Het ging allemaal erg 'gemakkelijk'.
Erg fijn dat we het gevoel hebben, altijd welkom te zijn.
Vooral het gebruik van de auto van Petra was erg fijn. Zo kon Trudy gaan en staan waar ze wilde, zonder daarbij steeds afhankelijk te zijn van anderen. Petra en Nik, erg bedankt daarvoor. Ook een bedankje voor Erick en Christel. Niet alleen vanwege de gastvrijheid, maar Erick heeft ze afgelopen zondag ook weer naar Düsseldorf gebracht, waar ze op de trein zijn gestapt.
Natuurlijk ook de ouders heel erg bedankt. Het is niet niets als er vier personen binnen 'vallen', die willen slapen, eten etc.
Het is voor Trudy en de kinderen een hele leuke week geweest, mede dankzij jullie allemaal.

In deze week is het verbouwen in Lofer natuurlijk gewoon door gegaan.
Er is weer veel gebeurd in een week tijd. Gelukkig steeds met schitterend weer.

Aan de voorzijde is de uitsparing in de gevel ter hoogte van de eerste verdieping opgevuld. De eerste verdieping wordt gelijk met de begane grond. Ook hier komt nog een laag isolatie en deze zal worden voorzien van verschillende lagen stucwerk en op kleur worden afgewerkt.
De tweede en derde verdieping worden ook geisoleerd, maar hier komt weer een houten buitenzijde omheen. Dit vinden we mooier bij het huis passen.

Nadat de oude uitsparing is voorzien van een 'zware' houten constructie, om extra stevigheid aan de voorgevel te geven, is het opgevuld met steenwol.
Hierover is houten plaatwerk gemaakt.
Nadat dit was gebeurd, konden ook de laatste vensters en deuren worden vervangen.

Tevens is het oude balkon op de derde verdieping gesloopt en ook hier zijn intussen de nieuwe balkondragers gemonteerd.

Aan het eind van deze week is de steiger voor de gehele voorgevel opgetrokken.
Ook de bevestiging voor de dakbeveiliging is al aangebracht.
Dinsdag (maandag is 2e paasdag) gaan ze beginnen aan het dak.

Ook aan de binnenzijde is veel gedaan.

Omdat er op de eerste verdieping een extra deur komt naar het balkon, moest hiervoor een opening worden gemaakt. Een vervelend werk, omdat de wand bestaat uit achtereenvolgens: stucwerk, houten latten, planken, massief houten balken (350 jaren oud, originele massieve blokwand), stucwerk en dan de nieuwe uitgebouwde voorzetwand.
Nadat ook aan de buitenzijde de isolatie is aangebracht, zal deze wand een dikte krijgen van ca. 70 cm.

De timmerman die de kozijnen heeft gemaakt en vervangen, is de afgelopen week ook weer bezig geweest.
Alle vensterbanken en betimmeringen hebben ze de voorbije week in de werkplaats gemaakt.

Bovenstaande foto is overigens niet de timmerwerkplaats, maar in ons huis op de eerste verdieping.
Alles moest natuurlijk 'passend' geschaafd en gezaagd worden. Om het stof in huis zoveel mogelijk te beperken, had hij op de eerste verdieping zijn eigen werkplaatsje ingericht.
Tijdens een tussentijdse update met Trudy (in Nederland) vertelde ik haar hoe mooi egaal alles er binnen in huis uitzag: alles is voorzien van een dikke laag grijze stof, van beneden tot boven.

Zaterdagmiddag was de timmerman binnen klaar. Hij heeft echt mooi werk geleverd.
In principe hoeft er binnen alleen nog maar wat geschilderd te worden, dus zal het niet meer viezer worden.
Volgende week kan dan de poetsploeg aan de gang om de appartementen voor de komende gasten (over twee weken) schoon te maken. Een hels karwei, maar dat is 'onze' dames wel toevertrouwd.

Ook aan de achterzijde gaan de werkzaamheden gestaag door.
Waar aan de voorzijde de timmerlui tot nog toe de meeste werkzaamheden hebben uitgevoerd, is de achterzijde de afgelopen week alleen het domein geweest van de "Mahlers" (Schilders).

Ook de gehele achterzijde staat op dit moment in de steigers.

Aan de achterzijde is het isoleren helemaal klaar en zijn ze begonnen met het aanbrengen van de eerste stuclaag.
Dit heeft tot gevolg dat de achtergevel grijs is geworden, maar het ziet er wel meteen heel afgewerkt uit.

Aanzicht vanaf het dak van de carport/garage.

Ondertussen heb ik natuurlijk niet stilgezeten. Naast allerlei kleinere klusjes, zoals slopen,puin ruimen, toezicht houden, knelpuntjes oplossen, kitten en plamuren heb ik tussendoor en in de avonduren gewerkt aan de houten banken en tafels onder het overdekte terras.

Al deze banken en tafels heb ik gemaakt van de 'oude' planken en balken van de oude balkons van de voorzijde.
Dit zijn schitterende planken, deels zelfs meer dan honderd jaar oud. Ze zijn heel grondig geschuurd, een erg tijdrovend werk.

Het feit dat alles gemaakt is van de oude balkonplanken, geeft deze zithoek voor ons wel wat extra betekenis.

Ik had ook precies hout genoeg om nog twee hangtafels te maken.

Als het geheel wat aangekleed is, zal het een gezellige hoek zijn, waar ook bij neerslag de gasten fijn gebruik van kunnen maken.

Vanaf morgen gaan we aan het dak beginnen. Al hoewel de weersvoorspellingen voor de komende dagen wat wisselvallig zijn, zal dat in het begin geen problemen opleveren.

 

14 april 2011.

Weer even een paar foto's. De foto's staan gewoon op volgorde van knippen en dus niet uitgezocht per werkzaamheid.

Overal aan het huis wordt op dit moment gewerkt.
Voor ons zelf blijven er veel dingetjes liggen, die we tussendoor samen doen.

Het lijkt wel of het nooit anders is geweest.

Het eerste balkon, van appartement 3 aan de zijkant, wordt verwijderd.

Ook het tweede balkon, op de 1e verdieping aan de voorzijde, moet eraan geloven.

Tussendoor had ik nog een leuk karweitje. In de verwarmingsruimte was een muur nat. Het bleek dat de afvoer van het urinoir en de wasbak aan de andere zijde van de muur kapot was.
Helaas bestonden deze afvoeren nog uit oude loden buizen, die in de muur ingemetseld waren.
Een vervelend werkje, wat er even 'tussendoor' kwam. Ook dit klusje is weer geklaard.

................en ook het balkon van de 2e verdieping is er niet meer.

Zo ziet ons huis er aan de voorkant dus uit zonder balkons.
Waar gesloopt wordt, is ook veel te ruimen. Gelukkig is daar ook geschikt personeel voor aanwezig.

Ook de achterkant staat intussen in de steigers.
Het isoleren van het huis vordert ook gestaag.

Hééé.......waar zijn mijn balkons?

Waar wordt gewerkt moet ook af en toe worden gerust.
Lekker met z'n allen genieten van het zonnetje. maandagmiddag 15.00 uur en het is wel 22 graden en heel zonnig.

Er wordt een begin gemaakt met de nieuwe balkondragers.
De dragers op de eerste verdieping zijn stalen U-profiels aan een grote plaat.
Deze plaat wordt tegen de muur gebout. Aan deze stalen dragers worden de houten balken bevestigd.
Dit gebeurt op deze manier, omdat dit balkon groter wordt als het was en de bestaande dragers waren niet lang genoeg.

Ook de carport wordt dichtgemaakt door een andere ploeg timmerlui.

En zelf blijven we bezig met van alles en nog wat.
Deze bestrating is overigens de laatste verharding die gemaakt moest worden.
Nu kan ik dus mijn stratemakersgereedschap wel verkopen.

Trudy houdt nauwgelet toezicht of alles goed gebeurt.

Het balkon op de éérste verdieping is "bijna" klaar!!

En het was zo'n lekker weer. Woensdagmorgen lag er ineens sneeuw.
Maandag was het nog 22 graden, twee dagen later heeft het de hele dag licht gesneeuwd bij 0 graden. Het was echt guur en koud.
April doet wat hij wil, maar zo extreem...............

Bij de balkons op de tweede verdieping wordt een andere techniek toegepast als één verdieping lager.
De bestaande balken worden met een kettingzaag profesioneel bijgewerkt, waarna er een 'nep'balk overheen wordt geplaatst.
Daarna komt er nog een nieuwe balk onder, zodat alles erg degelijk wordt en er boverdien heel mooi uitziet.
Ik heb grote bewondering voor deze vaklui, die op 6 meter boven de grond met hun kettingzaag aan het "figuurzagen" zijn.

In de tussentijd zijn wij aan ons volgende klusje begonnen.
Van de planken en balken van de oude balkons willen we banken en tafels maken.
Hier moest Trudy even 'proefzitten' om de ideale zitpositie te bepalen.
Ze was blij dat ze even uit kon rusten, maar niet al te lang.

Al deze balken en planken moeten flink worden geschuurd, dus lang rusten is er niet bij.

Nu de carport en garage 'dicht getimmerd' zijn, begint het er echt goed uit te zien.

Ook met de nieuwe balkondragers ziet het er aan de voorkant weer beter uit.
Mooi werk.

Er is afgelopen week weer veel gebeurd, maar er moet nog veel worden gedaan.

Voor de gasten die over drie weken komen..................we doen ons best.


08 april 2011.

In een paar dagen kan er veel gebeuren.
Hieronder weer een paar foto's.

Aanzicht van achter uit de tuin.


De opzichter houdt nauwgelet alles in de gaten.

De buitengevels worden verpakt in een 14 cm. dikke pak isolatie.
Later komen hier 3 verschillende lagen stucwerk overheen en dan zullen de buitengevels en heel anders uitzien als voorheen.

Het dak van de carport wordt dichtgelegd.

Opnieuw achter vanuit de tuin. Zoals op de meeste foto's te zien hebben we erg veel geluk met het weer (tot nu toe).

Waar gebouwd wordt, is ook veel 'rotzooi'.

Het voordeel van de nieuwe isolatie, op een 'gemakkelijke' manier kunnen extra leidingen worden aangelegd en weggewerkt..............

zoals lichtpunten op de balkons.


Vrijdagmorgen.....................afgelopen maandagmorgen zijn ze begonnen met de carport en vrijdagmorgen gaat de eerste laag dakbedekking erop.
In de tussentijd is er geen druppel regen gevallen.
Zoals altijd zijn we erg tevreden over de manier van werken van de verschillende bedrijven.

 

05 april 2011.

We zijn nu in de tweede week van de verbouwing.
Gelukkig hebben we lekker weer en er gebeurt veel.
Zoals beloofd hier alvast enkele foto's.

De carport wordt helemaal van hout gemaakt. Dit hout schilderen wij al in de werkplaats van de houtaannemer.

Ik heb inmiddels drie weken geschilderd.
De eerste twee weken samen met Wolfgang, die toevallig precies op dit moment even vrij heeft tussen zijn 'winter'baan en zijn 'zomer'baan.
De andere tijd kreeg ik hulp van Hilde (onze vaste poetshulp) en Trudy.


Vorige week werden de eerste materialen aangevoerd, isolatie voor de 'Wärmeschutzdemmung".


Afgelopen donderdag zijn ze begonnen met het vernieuwen van de kozijnen.
Dit geeft erg veel stof in de appartementen.

Ook de kozijnen van de 'Stube' worden vervangen.

Op onderstaande foto mooi te volgen:
Links wordt het oude kozijn eruit gesloopt.
In het midden wordt het gapende gat op maat gemaakt.
Rechts wordt het nieuwe kozijn geplaatst.

Ook de kozijnen van de woning van Mevr. Dürnberger worden vervangen.

Het uitbreken van de oude kozijnen geeft veel 'rotzooi'.


Voordat de buitengevels van een dikke laag isolatiemateriaal worden voorzien, moeten nog 'even' wat leidingen worden aangelegd.
Deze verdwijnen later achter de isolatie.

De nieuwe kozijnen moeten aan de binnenzijde worden aangesmeerd.
Bij alle kozijnen moeten we het stucwerk bijwerken.

Op onderstaande foto zie je dat ze bezig zijn met de isolatie aan de buitenzijde van het huis.
Ook de nieuwe kozijnen van de 'Stube' zijn al geplaatst.


Gisteren (maandag) zijn ze begonnen met de bouw van de carport/garage/overdekt terras.
Al het hout is dus al geschilderd en in de werkplaats van het bedrijf zijn de verschillende delen al in elkaar gezet.
Dit gebeurt volgens een strak uitgewerkt plan.
Het monteren van de verschillende onderdelen gaat dan ook snel.

Het bouwwerk krijgt binnen twee dagen al meteen vorm.
Het wordt (vinden wij) erg mooi.

Volgende foto's zullen snel volgen.

 

 

20 maart 2011.

Bijna twee maanden heeft het deze keer geduurd.

We hebben een erg drukke tijd achter de rug.
Vanaf half december tot nu heeft ons huis steeds "vol" gezeten.
We hebben een heel erg goed seizoen achter de rug.
Ook deze winter zijn er, naast hele leuke nieuwe gasten, ook weer vele "bekende" gasten en vrienden geweest.
Dat geeft ( naast veel werk) natuurlijk erg veel gezelligheid.
Gelukkig hebben we ook veel tijd voor ontspanning.
Trudy en ik zijn regelmatig, bij mooi weer en goede omstandigheden, gaan skieën.
Zo zijn we ook weer een keer, net als vorig jaar, met vrienden (en zééééér trouwe gasten) Frank en Petra, een dagje gaan skieën in het skigebied van Saalbach-Hinterglemm.
Zoals op onderstaande foto duidelijk te zien is, genieten de dames erg van het mooie weer. Skieën is leuk, maar tijd voor ontspanning is zeker zo belangrijk, althans volgens de dames.

Het weer was deze winter erg goed.
In januari was er af en toe wat regen, maar in het algemeen heeft de zon overheerst.
Ook is het niet erg koud geweest. Nadeel van het goede weer is dat er minimaal sneeuw is gevallen dit jaar.
Dankzij de niet aflatende inzet van de medewerkers van "de Loferer Almbahn" en de vele sneeuwmachines was skieën tot de dag van vandaag gewaarborgd. Zelfs de dalafdaling is steeds tot in het dorp te gebruiken.
Nadeel van de geringe sneeuwhoogte en de "kunstsneeuw" is, dat de pistes erg hard waren.
Dit heeft als nadeel dat er dit jaar erg veel ski-ongevallen zijn gebeurd, overal in de ski-gebieden.

Zelf hebben we ook met zo'n ongeval te maken gehad.
Sanne wilde graag nog eens oefenen met haar snowboard voor een ski- en snowboardwedstrijd van school.
Samen met ons ging ze in haar carnavalsvakantie de berg op.

Het had die nacht hard gevroren en de pistes waren weer erg hard.
Al vrij snel kwam Sanne ten val en ondanks haar geringe snelheid op het moment van de val huilde ze van de pijn.
Wij dachten in éérste instantie aan aanstellerij, iets wat bij Sanne wel vaker voorkomt.
Omdat ze toch bleef huilen en klagen dat haar armen allebei pijn deden, probeerde we haar mouwen iets omhoog te trekken.
Dit ging echter niet, ze schreeuwde het uit van de pijn. Gelukkig was er snel hulp, er was een arts in de buurt en ook had iemand de medewerkers van de bergbaan al gewaarschuwd.
Na vluchtig onderzoek door de arts, kwam deze met de mededeling dat de rechtse arm in ieder geval gebroken was.
Nadat ze op een brancard naar de klaarstaande ambulance was gebracht, reed deze naar onze 'eigen' huisarts.
Na het maken van röntgenfoto's, kwam deze tot de conclusie dat beide armen gebroken waren, precies op dezelfde plaats.
Omdat de armen allebei opnieuw 'gezet' moesten worden, vond hij het beter om door te rijden naar het ziekenhuis, waar ze verdoving in haar armen zou krijgen.
Dat Sanne niet de enige was, die die dag een blessure had opgelopen, bleek aan het aantal 'gewonden' die al zaten te wachten bij de éérste hulp van het ziekenhuis in St. Johann.
In de tijd dat wij zaten te wachten op behandeling (ongeveer 1,5 uur) werden nieuwe slachtoffers aan de lopende band aangevoerd met ambulances en zelfs de traumahelicopter vloog af en aan.
Ik heb nog nooit zoveel 'kneusjes' bij elkaar op brancards en rolstoelen gezien als die morgen in het ziekenhuis.

Na een tijdje werd Sanne gelukkig geholpen.
Er werd bevestigd dat beide armen gebroken waren en dat de botten schuin ten opzichte van elkaar stonden.
Na enkele, zeer pijnlijke verdovingsspuiten, werd Sanne op een bed gelegd, waarbij ze met beide armen omhoog werd gehangen, met gewichten aan haar bovenarmen.

Nadat een verpleegkundige haar zo had vastgelegd, zei hij dat de arts over ongeveer 20 minuten zou komen, om haar botten recht te zetten.
Bedoeling van deze stellage was, dat er iets meer ruimte zou komen, zodat haar botten wat gemakkelijker recht gezet zouden kunnen worden.
Die 20 minuten bleken bijna een uur te duren.
Alle aanwezige artsen en personeel werkten onder hoogspanning, maar deze drukte was ook voor hen niet normaal.

Na een uur kwam de arts gelukkig en samen met de verpleegkundige werd flink aan beide gebroken armen getrokken.
Sanne schreeuwde het uit van de pijn, waarschijnlijk mede omdat na een uur de verdoving niet meer optimaal was.
Ik probeerde haar natuurlijk te troosten, maar daar was geen beginnen aan.

Na een hoop gedoe stonden de botten gelukkig recht en konden haar armen in het gips gezet worden.

Dit zware gips heeft een week om haar armen gezeten.
Met twee armen in het gips was ze echt op hulp aangewezen. Ze kon niet meer zelf douchen, naar de wc, eten/drinken of wat dan ook.
Gelukkig werd ze door iedereen geholpen en getroost en kreeg ze leuke cadeautjes, die haar leed wat verzachtten.

Na een week kreeg ze veel 'lichtere' spalken van kunststof in een leuk paars kleurtje.
Inmiddels is haar linkse arm uit het gips en moet ze komende week terug voor haar andere arm. Waarschijnlijk mag ook hier dan het gips er dan af en zijn er 5 moeilijke weken achter de rug.

Verder is er eigenlijk niet zo heel veel gebeurd.
Op 24 februari is Wendy 14 jaren oud geworden. Dit hebben we in éérste instantie in huiselijke kring gevierd, maar er waren ook bekende gasten en vrienden en
's avonds in "de Stube" werd ze ook flink in het zonnetje gezet.

Helaas is op haar verjaardag het 1 dag oude veulentje van haar paard 'Henny' gestorven.
Het veulentje was niet gezond en had geen overlevingskansen. Voor Wendy was dit een stevige domper op de feestvreugde.
Ze had zich er erg op verheugd om de komende zomer veel tijd door te brengen met haar paard en het veulentje.

Ook wij hebben hier carnaval, "Fasching" genaamd.
Het wordt in Lofer niet erg groots gevierd, maar de kinderen mogen op carnavals-dinsdag vekleed naar school en gaan dan gezamenlijk door het dorp.
Wendy had zich verkleed als "punker", compleet met piercings, neus- en oorringen.

Sanne ging verkleed als 'Emo'. Ze had zich volledig in het zwart aangekleed en ze had zich ook erg zwaar zwart opgemaakt. Haar paarse gips was het enige met kleur wat ze had.

Tom had zich verkleed als supporter van het Nederlands voetbalelftal. In tegenstelling tot Sanne zag hij er erg kleurrijk uit.

We zijn nu in de laatste week van 'ons' winterseizoen.
Deze week zitten we nog 'vol'.
Vanaf volgende week hebben we (bewust) geen gasten meer.
We gaan beginnen aan een grootschalige verbouwing.
Binnen 8 weken moeten alle oude kozijnen zijn vervangen door nieuwe (ongeveer 55 stuks), het complete dak wordt gerenoveerd en goed geisoleerd, de carport en overdekte terrassen worden gemaakt en het gehele huis wordt voorzien van een nieuwe jas van isolatiemateriaal en daarna nog compleet geschilderd.
Over 8 weken ziet ons huis er van buiten compleet nieuw uit, we zijn zelf erg benieuwd naar het uiteindelijke resultaat.
Intussen ben ik al een week druk bezig met schilderen. Samen met een vriend, Wolfgang, zijn we al het nieuwe hout aan het voorzien van een lichtbruine laklaag.
Alles bij elkaar moeten we ongeveer 2000 m2 oppervlakte verven. Deze 2000 m2 zijn planken, balken, balkons en terrasvloeren.
Ik denk dat we hier nog twee weken mee bezig zijn.

Helaas heb ik twee weken geleden mijn linker knie verdraaid, waar ik nu nog steeds last van heb.
Ik hoop echter dat dit de komende weken over is, ik krijg het erg druk en een blessure op dit moment kan ik niet gebruiken.

De komende 8 weken zal ik niet veel tijd hebben om deze site bij te werken, maar ik hoop dat ik tussendoor wat foto's kan plaatsen van de verbouwing, zodat jullie een beetje op de hoogte bijven.

 

 

30 januari 2011.

De eerste update in 2011.

Na een drukke en hectische periode heb ik vandaag weer even tijd, wat tekst en foto's te plaatsen.

Met mijn oog gaat het gelukkig redelijk. Beter als het nu is, zal het niet meer worden. Dit betekent dat ik volgende week een afspraak heb met een oogarts voor het aanmeten van een bril.
Verder blijft er een kleine zwarte hoek links onder in mijn gezichtsveld, welke niet meer zal verdwijnen.
Ook aan de witte troebeling in mijn oogvocht zal ik moeten wennen, dit gaat niet meer vanzelf weg.
Maar het vervelendste gevolg van de hele gebeurtenis is, dat op het moment dat ik moe ben, mijn linker oog wegdraait.
Dit ziet er natuurlijk niet leuk uit, maar op dat moment ga ik ook dubbel zien, wat erg vervelend is, vooral met autorijden en tv kijken.
Ik hoop dat dit met een bril beter wordt.
Ook na het nuttigen van een paar glazen alcohol draait mijn oog weg. Ik zal dus nooit meer stiekem iets kunnen drinken.

In en aan ons huis hebben we sinds november niet meer heel veel gedaan.
Het appartementenhuis is alleen natuurlijk nog eens zeer grondig gepoetst voor het winterseizoen.
Hiervoor heeft Trudy gelukkig hulp van 3 geweldige dames, die goed de handen uit de mouwen steken. Deze "vaste" poetskrachten komen ook in het seizoen elke zaterdag (wisseldag) om alles weer op tijd schoon te krijgen.

We hebben overigens wel afspraken gemaakt met de diverse aannemers, over de werkzaamheden die het komende voorjaar plaats gaan vinden.
In eerste instantie wilden we de verbouwingen uitspreiden over meerdere jaren, maar we hebben nu toch besloten alles zo snel mogelijk uit te voeren.
Dat betekent dat we begin april gaan beginnen met het dak en de overkappingen. Na een onderbreking van een week, waarin we al diverse reserveringen hebben lopen, gaan we door met het vervangen van alle kozijnen en het aanbrengen van isolatie rondom het huis.
Eind mei moeten dan alle aannemers klaar zijn.
Het zal een erg drukke periode worden, maar als het goed is, zijn we dan op tijd klaar voordat het zomerseizoen begint.

In december hebben we de open trap in ons huis dichtgemaakt.
We vonden deze open verbinding naar boven wel mooi, maar op koudere dagen (en die zijn er hier nogal wat) hadden we moeite de woonkamer lekker warm te krijgen, terwijl het boven op de kinderslaapkamers veel te warm was.

 

We vinden het, zeker achteraf, een goede oplossing.
Er gaat niet zoveel warmte naar boven, maar ook is het voor de kinderen rustiger als zij in bed liggen en beneden staat de tv aan of zijn wij aan het praten.
Het glas zal ter zijner tijd nog wel eens vervangen worden door glas-in-lood panelen.

Ik heb al wel raamhangers gemaakt van glas-in-lood, die voor de ramen aan de voorzijde van ons huis hangen.

Deze glashangers vervangen de vitrage. Er komt erg veel licht door naar binnen, terwijl je van buiten af bijna niet naar binnen kunt kijken.
We vinden het zelf erg mooi geworden. Ik ben nu ook begonnen aan hangers in deze zelfde stijl voor enkele andere ramen.

 

En toen begon het seizoen.
Vanaf 18 december was de nieuwe parkeerplaats meteen goed gevuld.

De weken rondom kerst en nieuwjaar was voor ons vooral een weerzien met vrienden en bekenden.

Het waren gezellige avonden in onze 'Stube', waar in deze weken elke avond een drukte van belang was.
Erg gezellig, niet alleen voor ons, maar ook voor vele gasten, waarvan enkele elkaar ook maar één keer per jaar zien, namelijk bij ons.

Ook overdag trokken vooral de kinderen veel met elkaar op.
Met elkaar snowboarden of skieën is natuurlijk ook erg leuk.
Zo werd ook afgesproken om op een middag gezamenlijk te gaan sleëen.
Met de cabinebanen helemaal naar de top van de Loferer Alm, en dan over de 'gewone' weg met de slee naar beneden. Dit kan alleen maar als er voldoende sneeuw op de weg ligt.

Vele zullen denken dat dit iets voor kinderen is, maar dat is niet waar.
Met name de volwassenen vinden het vaak heel leuk. Daarbij is het een leuke onderbreking op een weekje skieën of snowboarden.

Ook een vriendin van Wendy, die die middag toevallig bij ons was, ging mee en gezamenlijk gingen de dames op één slee.
Wendy voorop en haar vriendin erachter. Af en toe bereik je hoge snelheden en dat je eens uit de bocht vliegt kan gebeuren.

Oudjaarsavond was ook dit jaar weer erg gezellig.
In een volle "Stube" moest ook nog een jarige worden gefeliciteerd.
De avond verliep heel erg leuk.

Trudy had wel de hele middag in de keuken gestaan om te zorgen voor diverse hapjes en natuurlijk mochten ook de oliebollen niet ontbreken.

Tegen 00.00 uur stond voor iedereen een glas Sekt klaar.

Na het afsteken van het vuurwerk ging het feest door tot in de vroege uurtjes.
Rond kwart over drie gingen de laatste gasten naar bed, waarna wij bleven zitten met de resten van een hele gezellige avond.

 

Nadat we de volgende morgen enkele uurjes geruimd en gepoetst hadden, was alles weer aan de kant en toen de gasten 's middags terugkwamen van het skieën was er al niets meer te zien van een onstuimige avond.

Het nieuwe jaar begon voor ons echter niet zoals we hadden gehoopt.
Wendy voelde zich tijdens de oudjaars-avond al niet helemaal goed, maar de volgende dag had ze 's morgens flink koorts.
Nadat de koorts in de loop van de dag bleef stijgen, hebben we aan het einde van de middag de dienstdoende huisarts gebeld.
Deze was vrij snel bij ons. Gezien de hoge koorts (op dat moment 40.7 gr), de zieke indruk die ze op hem maakte en natuurlijk Wendy's ziektebeeld, besloot hij niet af te wachten en een ziekenauto te bestellen om Wendy naar het ziekenhuis in St. Johann te laten brengen.
Trudy bleef met de kinderen thuis, terwijl ik achter de ambulance aanreed richting St. Johann.
Hier aangekomen werd onmiddelijk bloed afgenomen en kwam een arts voor algemeen onderzoek.
Tijdens het maken van longfoto's viel Wendy flauw. Ze was erg ziek en zwak, en moest herhaaldelijk overgeven en er werd een infuus geplaatst, waardoor antibiotica werd toegediend.
Daarna hebben we uitgebreid overlegd en gesproken over haar ziekte en verleden.
Op dat moment leek het erop dat ze goed reageerde op de antibiotica.
De bloeduitslagen waren nog niet binnen, maar nadat de arts had overlegd met de lever-afdeling met het ziekenhuis in Innsbruck ( waar we altijd op controle gaan ), besloten we op dat moment niets meer te doen.
De koorts was nog wel hoog, maar Wendy gaf aan dat het iets beter ging en dat ze wilde slapen. Het was intussen 21.00 uur.
Ik had in overleg met Wendy en de arts besloten dat ik terug naar huis zou gaan en dat ik 's morgens optijd weer aanwezig zou zijn. Ze hielden haar goed in de gaten en zolang de bloeduitslagen niet binnen waren, zou er verder geen behandeling volgen.
Rond 21.30 uur was ik thuis en ik was nog bezig Trudy op de hoogte te brengen toen de telefoon ging.
De arts uit St. Johann. Wendy's bloeduitslagen waren binnengekomen.
De leverwaardes waren niet goed, ze had bijna geen witte bloedlichaampjes meer en hij sprak van een beginnende bloedvergiftiging. Hij had alweer overlegd met de arts in Innsbruck en besloten werd haar meteen over te brengen.
Ik vroeg hem met het overbrengen te wachten tot ik er was, zodat ik mee kon rijden. Wendy besefte natuurlijk zelf ook wel dat het niet goed ging en ze is tenslotte toch pas 13.
Toen ik in St. Johann aankwam, stond de ambulance al klaar. Ook zou er, gezien haar zieke toestand, een arts meerijden in de ambulance.
Achter een ambulance met zwaailichten aan naar Innsbruck valt niet mee.
De afstand van 100 km. heb ik afgelegd binnen 40 minuten. Dit zal ik zo vlug niet meer nadoen.Gelukkig was het 1 januari 's avonds rond 22.30 uur en dus niet druk op de weg. Maar met 140 km/uur over een bochtige provinciale weg door de bergen gaat toch wel erg hard.
In Innsbruck aangekomen werd ze meteen onderzocht, weer bloed afgenomen voor onderzoek. Omdat ze intussen ook erg gele ogen kreeg werd besloten een echo van haar lever te laten maken.
Zondagnacht om 01.30 uur lag ze op de bank voor een leverecho.
Rond 03.00 uur viel ze uiteindelijk in slaap en ik mocht bij haar op de kamer blijven liggen.
Veel nachtrust heb ik echter niet gehad, ze kwamen telkens weer polshoogte nemen bij Wendy.
Het afscheid van de gasten die volgende morgen was ook erg moeilijk.
Die vertrokken de volgende dag al weer vroeg naar Nederland en wisten dus niet hoe het was met Wendy.
Gelukkig was 's morgens de koorts eindelijk wat gezakt en enkele uren slaap had haar duidelijk erg goed gedaan.

Wendy heeft een week in het ziekenhuis in Innsbruck gelegen.

Het bleek dat ze een ontsteking had in haar voorhoofd (een soort neusholte-onsteking).
Eigenlijk een hele onschuldige ontsteking die zich, dankzij de Prograft ( haar afstotingsmedicijn) heeft kunnen ontwikkelen tot een beginnende bloedvergiftiging, die meteen grote gevolgen had voor haar lever en de witte bloedlichaampjes.

Gelukkig heeft ze heel snel op de antibiotica gereageerd.
Thuis moest ze nog doorgaan met antibiotica en andere medicijnen, om die ontsteking in haar voorhoofd tegen te gaan.
Afgelopen maandag is ze op controle geweest en bloedwaardes zijn “gelukkig” weer hersteld.
Nu weer even maandelijks op controle, maar dat is natuurlijk niet verkeerd.

Toch heeft het enkele weken geduurd voordat ze zich weer wat fitter voelde.
Ze is natuurlijk ook een tijd niet naar school geweest, maar dat vond ze niet zo erg.
Wat ze veel erger vond is dat ze haar paarden enkele weken niet had gezien.
Eindelijk was ze vorige week zondag weer zover dat ze even naar haar paarden mocht. Dit lijkt voor haar op dit moment toch erg belangrijk.

Gelukkig is ze nu weer goed hersteld, maar we staan weer even met beide benen op de grond.

Afgelopen week is oma Biemans weer een weekje bij ons geweest.
Ze reed mee met gasten, Jan en Tiny, waar ze al meerdere malen met meegereden is.
Als oma er is, gaan we natuurlijk ook leuke dingen doen. Zo zijn we ook een avond lekker met zessen uit gaan eten, voorafgegaan door een uur kegelen.
De kinderen vinden kegelen erg leuk en ook oma kon zich goed uitleven.

We hadden twee banen voor één uur gehuurd en besloten werd tot een wedstrijd tussen oud en jong. De drie kinderen tegen de drie volwassenen.
Na een uur was de uitslag duidelijk, een verpletterende overwinning voor de "oudjes".

Sneeuw hebben we de laatste week ook weer voldoende gehad.
Tot twee keer toe moesten we zelfs het platte dak ontdoen van een halve meter sneeuw.
De eerste keer nam Trudy deze taak op zich, maar de tweede keer wilde oma dit doen.

Er is natuurlijk in Nederland ook veel sneeuw gevallen deze winter, maar een halve meter sneeuw in één nacht was ook voor Gerda weer een nieuwe ervaring.
Maar zoals iedereen weet laat ze zich niet kennen en de sneeuw was binnen de kortste keren weer geruimd.
Daarna heeft ze zelfs mij nog geholpen met het ruimen van de parkeerplaats.

Vanaf dit weekeinde gaat echter de zon weer veelvuldig schijnen en het lijkt erop dat het de komende twee weken prachtig winterweer gaat worden.

Op dit moment zijn we echter allemaal wat verkouden, maar dit zal op korte termijn ook wel weer overgaan.
Ik denk dat we de komende dagen ook weer gaan genieten van het mooie weer en een paar keer gaan skiëen en langlaufen.