NIEUWS 2013:

1 december 2013. 

De laatste update was van 18 september. Het was toen na het zomerseizoen.

Intussen zijn we alweer beland in december en staan we een paar weken voor het begin van het winterseizoen 2013/2014.

Op zondag 22 september hebben we in huiselijke kring Sanne's verjaardag gevierd.
Ze was op zaterdag jarig, en voor haar verjaardag wilde ze naar een survivalbaan dus dit hebben we die zondag gedaan. helaas kon wendy niet mee, dus zijn we met ons viertjes naar Hochseilgarten Hinterglemm geweest, naar het schijnt Europa's grootste Hochseilgarten en langste tokkelbanen.

Het was een geweldige en inspannende dag, we hebben van 11.00 uur tot 16.00 uur in de touwen gehangen, tussen bomen doorgeslingerd, ladders beklommen en heel veel grenzen verlegd.
In totaal hebben we slechts enkele parcoursen afgelegd van de in totaal 6 km Hoogseilgarten en 2,7 km tokkelbanen. We zullen dus de komende jaren nog zeker verschillende keren terug moeten, willen we alles een keer gedaan hebben.
Voor onze zomergasten, die wat sportieve uitdaging willen, zeer zeker een aanrader.

 

Zoals vorige keer geschreven, hebben we tussentijds weer veel verbouwd.

Omdat we begin oktober nog een weekje gasten zouden krijgen, hadden we besloten om voor die tijd nog niets te gaan slopen, omdat je daarvan toch wel altijd veel stof en rotzooi krijgt.

Tijdens deze week in einde september hebben we dus alleen wat kleine klusjes gedaan.
Zo wilden we onder ons overdekte terras een derde tafel bijmaken, omdat gebleken is dat we deze tijdens het zomerseizoen te kort kwamen.
Omdat we de tafel en bank in dezelfde stijl wilden maken als de andere twee tafels, moesten er eerst planken onder de bank (die nauwelijks in het zicht zaten) worden losgemaakt. Hier zijn nieuwe planken gekomen , die nog wel even in dezelfde kleur geverfd moesten worden als de rest......en zoals bekend........verven is Trudy's werk.

Op zich niet zo erg, dat de planken onder de bank nieuw gemaakt moesten worden.
Er zat hier namelijk een kleine kier, waardoor precies een tafeltennisballetje paste (tafeltennissende gasten weten waarschijnlijk wel waarover ik praat).
Goed nieuws: de kier is er niet meer en de derde tafel en bank zijn klaar.

Ook hebben we in deze tijd enkele deuren geverfd, die bij de grote verbouwing in 2011 niet zijn vernieuwd. Ook zo'n klusje wat al een tijdje lag te wachten en wat nu mooi gebeurd is.

 

Op vrijdag 27 september, precies op zijn verjaardag, waren we door mijn vader en moeder uitgenodigd voor een lang weekeinde in een park in Duitsland, samen met mijn zus, haar kinderen en aanhang.
Wendy had gelukkig ook vrij en kon dus mee.
Ik denk voor het eerst in de jaren dat wij hier waren, hadden opa en oma hun kinderen en ook al hun kleinkinderen bij elkaar op de verjaardag van opa, en dat nog wel voor een lang weekend.

Het was natuurlijk een gezellige verjaardag, maar het hele weekend gaf natuurlijk het
gevoel van een reünie.

Niet alleen opa's verjaardag is gevierd, maar we hebben een aantal dagen gezamelijk ontbeten, gewandeld, gezwommen, gegeten, spelletjes gespeeld, een kaartje gelegd en vooral veel gepraat en gelachen.

Zelfs een middagje bowlen, waarbij oma, maar ook opa (die tenslotte 80 jaar was geworden) meededen als in hun jonge jaren.

Al met al een super fijn en geslaagd weekend. Alleen het afscheid was natuurlijk even moeilijk, zo vaak zien we elkaar nu ook weer niet.
We hebben wel afgesproken dat we dit weekend rond opa's verjaardag elk jaar organiseren. Eenmaal thuis gekomen is al meteen gezocht voor een accommodatie voor volgend jaar. Intussen is dit al vastgelegd, we hopen natuurlijk dat weer iedereen erbij kan zijn.
Onze kinderen hebben vooral erg genoten van het weerzien met hun nichtje Anke en hun neven Peter en Frank en hun aanhang.

 

Op maandag na de middag waren we weer thuis van dit feestweekend, en een uurtje na onze thuiskomst stonden de laatste "zomergasten" op de stoep, precies zoals gepland.
Een familie (broers en zussen), bestaande uit 7 personen, die al vaker bij ons te gast waren.

Gelukkig hebben ze nog heel mooi weer gehad, zodat ze veel konden wandelen en buiten zijn.

Het was zelfs zo'n lekker weer, dat we boven op de Lofer Alm lekker buiten hebben zitten eten, waarbij de parasols nog echt nodig waren. Natuurlijk heb ik, samen met Jos, deze gelegenheid aangepakt om nog een keer te voet de Grubhörndl over te gaan.
Ik denk voor mij de 10e keer deze zomer, maar ik blijf het nog altijd even mooi vinden.

 

Nadat deze gasten weg waren, zijn we meteen begonnen met onze geplande werkzaamheden.
In appartement 6 wilden we van de tweede badkamer een echte badkamer maken.
Deze badkamer heeft de deur in de grote slaapkamer gekregen zodat, als er meerdere mensen in het appartement zitten, de privacy gewaarborgd is.
De deur zit nu daar, waar voorheen de wastafel zat.

De badkamer wordt een stuk groter gemaakt, wat wel ten koste gaat van de ruimte in de keuken, maar dit is eigenlijk een verloren ruimte, waar niemand iets aan had.

Waar voorheen de tweede 'badkamer' was, mocht eigenlijk deze naam nieteens hebben.
Het was niet meer dan een hele kleine ruimte met een wc en een krappe douche, afgescheiden door een houten wandje met deurtje in de hal van de woning.

Deze oude "badkamer" was dan ook snel gesloopt en was voorheen echt niet groter als hier te zien is, met dien verstande dat de opening, waardoor je nu naar binnenkijkt, ook nog een dicht was.

De doorgang naar de keuken was ook snel gemaakt, waarna het al meteen veel ruimer leek.

De nieuwe afscheidingswand is gemaakt van hout met gipsplaten, welke de keuken wel een stukje kleiner maakt.

een paar tegeltjes en een likje verf, in dit geval een likje tex, en alle rotzooi is alweer vergeten.

Waar vroeger de wastafel zat, is nu de deur naar de nieuwe badkamer gekomen.

 

Tussen alle verbouwingen door, hebben we ook nog een lang weekend bezoek gehad van vrienden.
Beter gezegd een lotgenootje van Wendy, met ouders en broertjes en zusje.
Sem en haar familie kennen we intussen al een jaar of 12.
Beide meiden zijn geboren met dezelfde aangeboren leverziekte. Wendy is, zoals de meeste van jullie wel weten, ruim 8 jaar geleden getransplanteerd.
Sem is vorig jaar getransplanteerd en ook met haar gaat het nu erg goed. Het zijn (zeker zo op het oog) twee gezonde jonge meiden geworden.
De band met familie van Helden is, zoals eigenlijk met alle lotgenootjes, toch een speciale. Je praat met lotgenoten toch gemakkelijk met elkaar, omdat je natuurlijk hetzelfde hebt meegemaakt. Dit geldt zeker ook voor de meiden zelf.

 

Omdat de verbouwing van appartement 6 erg voorspoedig ging, hebben we besloten om ook maar meteen één badkamer van appartement 3 te renoveren.
Eigenlijk was de bedoeling om alleen de naar binnen draaiende deur te vervangen door een schuifdeur, wat veel meer ruimte zou geven in de badkamer.

Omdat we niet tevreden waren over de kwaliteit van het tegelwerk, het sanitair en de douchedeur, konden we het niet laten om hier een beetje te vernieuwen.

Daarom maar meteen nieuwe elektriciteit aangelegd..........

alle vloer en wandtegels vernieuwd...............

nieuwe douchedeur, kraan en sproeier...en plafond............

alleen de toilet en wastafel hebben we hergebruikt.

Tenslotte hebben we ook nog de deur vervangen door een nieuwe schuifdeur. Dit was tenslotte als enige echt gepland in deze woning.

Met andere woorden, ook de badkamer bij de kleinste slaapkamer van appartement 3 is compleet vernieuwd.

In de andere badkamer waren een paar tegeltjes achter het toilet gescheurd. De oorzaak hiervan lag aan een slechte achterwand tussen de toilet en ingebouwde spoelbak.
Omdat we nu toch bezig waren, heb ik meteen deze slechte wand verstevigd en nieuwe tegels gezet.
Ook dit karwei is intussen geklaard.................maar omdat er nog genoeg tijd was........

heb ik nog even de badkamer van appartement 1 van een nieuwe vloer voorzien.
De constructie hier ter plekke bleek echter slecht te zijn, dus nadat we de tegels eruit hadden gesloopt, hebben we ook maar meteen de planken vloerdelen eruit gehaald, de draagconstructie geegaliseerd, nieuwe zwaardere 'Fermacell'-vloerplaten aangebracht, waarover we de nieuwe tegels hebben gemaakt.
Ook dit was zo'n karweitje, dat eigenlijk al eerder had moeten gebeuren.

Omdat ik eigenlijk nu zover klaar ben.......maar er nog ruim een week te gaan is voor de poetsdames het huis weer van boven tot onder komen schoonmaken (wat overigens hard nodig is na al mijn werkzaamheden in bijna elk appartement), kwam Trudy weer met wat nieuws.

In appartement 4 is één douchedeur, die vernieuwd moet worden en moeten beide douches van nieuwe schone kitnaden worden voorzien.
En omdat er toch nog wat tijd is.....de keukenvloer van dit appartement ziet er ook niet meer uit, ook hier zou een nieuwe tegelvloer wel mooi zijn.
Hieraan ga ik dus morgen beginnen. Ik ben alleen bang, dat als ik éénmaal de tegels heb uitgebroken, ik de ondervloer niet goed genoeg vind. Ik denk dus dat aan het eind van de komende week ook de hele vloer van de keuken van appartement 4 vernieuwd is.............
ik ben benieuwd wat Trudy dan weer uit haar hoge hoed tovert.
Gelukkig komt volgende week maandag (9 december) de poetsploeg, dus heel veel kan het niet meer zijn.

In die week moet ik alleen het huis nog klaarmaken voor de kerst (verlichting op de balkons, kerstbomen zetten etc...).

Intussen hebben we natuurlijk ook Trudy's verjaardag (23 nov.) nog gevierd.
Omdat ons huis op dat moment nog helemaal overhoop stond, had ze niet veel zin om dit te vieren.
Wendy is met haar vriend Michi dat weekend weer thuis geweest en we hebben gezellig de hele zaterdagavond met zessen gegourmet.
De volgende dag zijn we in Salzburg gaan bowlen, dit vinden onze kinderen elke keer weer heel leuk. De onderlinge competitie maakt hen best fanatiek, waarbij Sanne deze keer de grote winnares was.

Na het bowlen en eten hebben we Wendy en Michi weer thuis afgezet.

Het afgelopen weekend was er weer een ander, jaarlijks terugkerend spektakel in Lofer: de Krampusrummel.
Dit blijft een fenomeen, wat je niet goed kunt begrijpen, als je het niet eens hebt meegemaakt.

Als je de Krampusrummel met alles eromheen hebt meegemaakt, snap je niet waar de discussie over zwarte piet in Nederland gaat.
Echter..........dit enigszins geweldadige feest loopt zelden of nooit uit de hand, los van vooral tienermeisjes, bij wie letterlijk de billen bont en blauw worden geslagen.
Toch vinden deze gewillige slachtoffers het erg leuk en zelfs Wendy is er weer een weekend voor naar huis gekomen.
Ondanks de blauwe billen, merk je al een week van te voren aan de jeugd, dat de Krampusrummel er weer aan komt. Iedereen praat er over en als het enigszins kan, willen ze de komende week elke Krampusrummel in de omliggende dorpen gaan bezoeken.
Ik heb al aangeboden dat ik wel, met behulp van een stok of een zweep, voor de blauwe billen zal zorgen, maar dat schijnt toch niet helemaal hetzelfde te zijn??

Op facebook had ik hiervan al wat foto's geplaatst van de Krampusrummel.
Enkele reakties gaven aan, mij in de linkse persoon te herkennen.
Even voor de duidelijkheid: de rechtse persoon is wel degelijk Trudy, maar..............ik sta er NIET bij.
Later bleek er wel gewoon een hele leuke jongeman in het pak te zitten.

Vanavond hebben we onze jaarlijkse "Sinterklaasavond" gevierd, mede omdat Wendy dit weekend weer thuis was. Sinterklaas is voor ons, ondanks de leeftijd van de kinderen, een soort van nederlandse traditie geworden. En omdat we nooit tijd hebben om een echte kerstavond te vieren, zoals hier gebruikelijk is, houden we sinterklaas 'erin'.
Het uitpakken van pakjes blijft voor de kinderen toch altijd leuk, los van de leeftijd.

Volgende week wordt het skigebied geopend (zaterdag 7 december). Er ligt intussen meer dan genoeg sneeuw op de Lofer Alm, dus het winterseozoen kan beginnen.
Komende week ga ik onze ski's en andere wintersportspullen naar beneden halen en het moet wel heel gek gaan, willen we volgende week zaterdag niet op de ski's staan.


Over twee weken krijgen we dan onze eerste wintergasten: het personeel van Livestylecenter Laarbeek, een sportschool uit Beek en Donk.
Een goede vriend van ons werkt daar en enkele maanden geleden was er eens wat contact en zo is dit idee geboren.
De eigenaresse van de sportschool wilde eens een goed uitstapje met haar personeel en daarom hebben wij van 13 tot 15 december 24 sportschoolmedewerkers in ons huis, die wij een weekend lang zullen proberen te vermaken.
Omdat de meesten toch graag willen (leren) skiën en er meer dan voldoende sneeuw ligt, zal dit ook wel lukken.

Een weekje daarna begint dan het echte winterseizoen en we weten nu al dat ons huis in elk geval al tot einde maart helemaal vol zal zitten. We hebben gedurende 3 maanden nog nauwelijks appartementen vrij, dus we weten nu alweer dat het winterseizoen voor ons erg goed zal zijn.
Nu alleen nog te hopen op mooi winterweer.

 

18 september 2013. 

Het lange zomerseizoen is bijna voorbij.

Enkele echtparen, die nu nog in huis zijn, vertrekken aan het einde van deze week.
Volgende week is het huis, voor het eerst sinds eind april, helemaal leeg.
Dat betekent dat wij ons weer gaan opmaken voor diverse verbouwingen. Zoals vorige keer al geschreven, hebben we dan wel besloten om  de grootschalige verbouwing door te schuiven naar volgend jaar, ook voor dit najaar hebben we nog wel het een en ander gepland.

Zo willen we in appartement 6 een badkamer bijmaken. Dit grote appartement heeft
6 tot 8 slaapplaatsen, maar slechts 1 normale douche. Gelukkig hebben we hier nog mooi de ruimte om een douche bij te maken, zodat ook dit appartement meer luxe heeft, wanneer er meer als 4 mensen slapen.

In appartement 3 willen we een badkamer compleet gaan vernieuwen, inclusief het veranderen van de naar-binnen-draaiende deur in een schuifdeur, zodat in de badkamer zelf meer ruimte ontstaat.
Ook wordt hier alle sanitair, douchebak en douchedeur en alle tegelwerk vervangen (vloer en wand). Het wordt dus een compleet nieuwe badkamer, zodat ook dit appartement weer met een gerust hart verhuurd kan worden.

Verder willen we in diverse badkamers en toiletten de oude siliconenkit eruit halen en vervangen door nieuwe, zodat dit ook weer fris is.

Trudy wil enkele (nog oude) balkondeuren schoonmaken en opnieuw lakken, zodat deze er weer als nieuw uit gaan zien.

Dus we hebben  weer keuze genoeg om ergens te beginnen.
We kunnen echter volgende week nog niet teveel onder handen nemen. Het volgende weekeinde (27 t/m 30 september) zijn we door mijn ouders uitgenodigd voor een lang vakantieweekeinde (ergens in Duitsland) met de hele familie.
Mijn vader wordt dit jaar 80 en dat wil hij met kinderen en kleinkinderen vieren.
Als we dan terug komen krijgen we op maandag 30 september nog een groep (bekende) gasten, die nog een weekje vakantie komen vieren.
Pas nadat deze mensen weer weg zijn, kunnen we gaan slopen.
Het lijkt nu nog heel ver weg, maar ik denk dat (als we weer eenmaal in de verbouwingsmodus zitten) de tijd tot aan de kerst (winterseizoen) weer te kort zal zijn.

Maar goed, zo ver is het nog niet.


Het zomerseizoen is voor ons heel goed verlopen.
Na een moeizaam voorjaar, met een brand in Lofer, een lichte aardbeving en flinke overstromingen, hebben we over de zomer niet te klagen.
Het weer is gedurende de hoogseizoen-dagen overwegend zeer goed geweest.
Weinig regen en veel zonneschijn zorgden ook bij de meeste gasten voor een fijn vakantiegevoel.

En we hebben weer veel gasten gehad deze zomer.
Naast vele nieuwe gasten, waren er afgelopen zomer ook weer veel vrienden, bekenden en terugkerende gasten.
Evenals in het afgelopen winterseizoen, hebben we ook in deze zomer gasten gehad, die voor de vijfde keer bij ons waren (en dat terwijl we pas 5 jaren hier zijn, dus met recht erg trouwe gasten).

Deze zomer waren het vijf families, die dit jubileum mochten meemaken.
We hebben ze natuurlijk wel een beetje in de schijnwerpers gezet, al wilden ze zelf niet officieel door een vertegenwoordiger van de "tourismusverrein" worden gehuldigd. We hebben dit in bescheiden kring zelf gedaan.

Vanuit Lofer nogmaals hartelijk bedankt voor jullie bezoek aan ons in de afgelopen 5 jaren.


Natuurlijk hebben we ook deze zomer weer schitterende, afwisselende wandeltochten gemaakt met vele gasten.
Hiervan zijn natuurlijk weer honderden (misschien wel duizenden) foto's gemaakt.
Hieronder enkele van deze foto's.

Als iemand nog foto's doorgestuurd wil hebben, even contact opnemen!!
Het lijkt er wel op dat de wandeltochten steeds moeilijker en uitdagender worden, maar dat tegelijkertijd steeds meer gasten hieraan meedoen.
Zo waren er dit jaar wandeltochten, die 5 jaar geleden nog maar door enkele (meestal stoere mannen) werden gelopen, terwijl het dit jaar vaker het karakter had van een familietocht.
Zo ook waren we een keer onderweg met een groep van 22 personen, bestaande uit stoere mannen, dappere moeders, kranige kinderen en zelfs ijverige opa's en oma's.

Een dagtocht van 10 uren door bossen, over bergen en rotsen, sneeuwvlaktes en al wat nog meer, is eigenlijk geen familietocht te noemen.
Terugdenkend realiseer ik me ook heel goed, dat dit soort tochten voor verschillende deelnemers te hoog gegrepen waren en zullen we voor de komende zomers een strengere deelnemerskwalificatie moeten doorvoeren.
Gelukkig is er, behoudens een buiteling links en rechts, niets gebeurd en is iedereen veilig van onze wandelingen teruggekomen.
Zoals eerder gezegd, hebben we er in ieder geval heel veel mooie foto's aan overgehouden.



Natuurlijk hebben we niet alleen maar gewandeld.
Vele mensen hebben gebruikt gemaakt van het schitterende zwembad in Lofer of van een van de natuurlijke zwemwateren, die her en der in de omgeving liggen.
Natuurlijk zijn er in de omgeving ook vele bezienswaardigheden en enkele mooie steden, zoals Salzburg en Innsbruck.


En natuurlijk zijn er , na de zware wandelingen, weer menige uurtjes doorgebracht tijdens het marktleben van dinsdagavond.


Zoals wellicht bekend, organiseren we op donderdag ook onze wekelijkse barbecue voor onze gasten.
Mede dank zij het weer, slechts 1 avond heeft het geregend, is deze donderdagavond ook dit jaar weer uitgegroeid tot een gezellig samenzijn, waaraan werkelijk bijna alle gasten deelnamen.


Omdat er ook steeds meer vrienden en kennissen op de camping in Lofer komen, die graag meedoen aan de barbecue-avonden, waren we af en toe met meer als 40 personen.
Het is wel aanpoten om voor zo'n grote groep vlees te bakken, maar het is  elke keer weer prima verlopen.

Omdat Trudy ook de gasten van alle appartementen vraagt, een zelfgemaakte salade mee te brengen, ontstaat er zo een heus saladebuffet met de heerlijkste gerechten.


Ook dit jaar weer (net als vorig jaar), kwam Trudy's moeder onverwacht met gasten mee.
Het enige verschil met vorig jaar, nu had ze zich een paar dagen van te voren aangemeld. Vorig jaar stond ze echt helemaal onaangekondigd op de stoep.
Ook Gerda heeft een gezellige week gehad, zeker omdat ze precies in het weekeinde van het jaarlijkse marktfeest bij ons was.


Zoals gepland zijn we dan op zaterdagmiddag 24 augustus zelf vertrokken voor een vakantie.
Nadat zaterdagmorgen de laatste gasten waren vertrokken, is eerst het hele huis nog gepoetst door onze poetsdames, waarna wij rond 13.00 uur konden vertrekken.
We zijn, samen met Sanne en Tom naar Chioggia gereden, een plaatsje ongeveer 50 km voorbij Venetië , waar we  's avonds rond 19.30 uur aankwamen.
We hebben onze vakantie doorgebracht op een enorm vakantiepark. We hebben afgesproken dat, zolang ze nog meegaan, de kinderen mogen kiezen waarheen we op vakantie gaan.
Wendy is ook meegegaan, maar omdat ze tot 28 augustus met haar groep zelf op vakantie was, is ze met de trein nagekomen. Op donderdag de 29ste is ze  's morgens in Salzburg op de trein gestapt en heb ik haar rond 14.00 uur afgehaald van het station van Venetië.

We hebben een heerlijke vakantie gehad, vooral de kinderen hebben zich opperbest vermaakt.
Het hele park was nog volgeboekt en er was heel veel jeugd. Er was zoveel vertier, dat we onze kinderen nauwelijks hebben gezien.

Zelf hebben we lekker veel geslapen. We hadden onze mountainbikes meegenomen. We hebben enkele fietstochten gemaakt, vooral veel geluierd en aan strand en zwembad gelegen.


Het belangrijkste was, we zijn weer eens fijn voor langere tijd met ons vijven samen geweest, waarbij alles superleuk verlopen is.

Ook zijn we natuurlijk veel gaan  "uit" eten, pizza is favoriet bij onze kinderen, dus dat zat wel goed.

Natuurlijk zijn we ook op Tom's verjaardag uit gaan eten. We kwamen in een pizzeria terecht, waar ze Tom 2 lievelingsgerechten hebben gecombineerd....................

Het was een heerlijke vakantie, de kinderen hebben nu alweer gezegd dat ze volgend jaar terugwillen naar dezelfde plaats.

Op vrijdag  6 september zijn we dan weer naar huis gereden.
Nadat we Wendy weer in Salzburg hebben afgezet, waren we net op tijd thuis voor de eerste nieuwe gasten.
En zaterdagavond zat ons huis weer helemaal vol met leuke gasten.
Helaas is de laatste week het weer erg verslechterd.
We hebben veel regen gehad en de temperaturen zijn afgelopen week zodanig gekelderd, dat de bergen boven de 1200 meter al helemaal wit zijn van versgevallen sneeuw.
De voorspelling is nu echter zo, dat de temperatuur de volgende week weer gaat stijgen tot boven de 20 graden, dus deze sneeuw zal weer snel weg zijn.


Intussen heeft hier het  leven weer zijn normale gangetje opgepikt.
De kinderen zitten al weer anderhalve week op school.
Tom zit dit jaar in het laatste jaar van de Hauptschule, hij hoort dus nu bij de oudste leerlingen van de school.

Sanne daarentegen is begonnen aan een nieuwe opleiding. Omdat ze nog helemaal niet weet, welke kant ze op wil, heeft ze gekozen voor een hele brede tussenopleiding.
Deze opleiding duurt drie jaar en is erg praktijkgericht, zonder daarbij de theorievakken te verwaarlozen.
Vakken als wiskunde, Engels en Duits volgt ze op redelijk hoog niveau, zodat ze na drie jaar gemakkelijk in kan stromen bij diverse opleidingen. Maar naast deze theorievakken heeft ze ook heel veel praktische vakken. Deze lopen uiteen van horeca (koken en serveren), tuinieren, pottenbakken, huishouden en ga zo maar door. Tijdens het tweede jaar krijgt ze zelfs een opleiding tot skilerares, mag ze haar tractorrijbewijs gaan halen en nog enkele van die vreemde dingen.
We hopen dat ze het gedurende drie jaren volhoudt.
Omdat de school in St.Johann ligt en ze wilde (nog) niet intern, loopt haar wekker  's morgens om 05.30 uur af. Ze moet de bus van 06.25 uur halen, waarna ze een lesweek heeft van 38 uren.
Het is dan ook bijna elke dag 18.20 uur, voor ze weer thuis is. Daarna moet ze ook nog huiswerk maken. alles bij elkaar toch een pittige tijd voor een 15-jarige.


Het zal na nu wel weer even duren voor een volgende update. Er gebeurt natuurlijk weinig in Lofer tot half december, alleen maar weer verbouwen.....................maar ik vind dit hier een heerlijk afwisselend bestaan hier.

Voor Trudy zal het de  komende maanden wel weer te rustig worden in Lofer.
Maar het is weer snel december en dan begint het winterseizoen weer.

Nogmaals bedankt aan alle zomergasten en wellicht  tot ziens!!

 

 

4 Juli 2013

Voordat aankomende zaterdag het hoogseizoen begint, wil ik nog even een update geven van de gebeurtenissen van de laatste maand.

Zoals vorige keer al geschreven, zijn we einde Mei / begin Juni enkele dagen op vakantie geweest.
Wendy moest werken en kon zodoende niet met ons mee. Daarom zijn we alleen met Sanne en Tom een aantal dagen in Italië aan het Gardameer geweest.
Dit is voor ons "slechts" een autorit van 275 km, dus voor een paar dagen goed te doen.
Het was dan wel niet al te warm, het weer was toch zeker niet slecht te noemen met overdag een zonnetje en 23 graden.

De kinderen hebben zich goed vermaakt en ook wij hebben ervan genoten. Lekker gewandeld en verder niet veel gedaan.

Tijdens ons verblijf aan het Gardameer, bereikten ons vanuit Oostenrijk al berichten van aanhoudende regen.
Natuurlijk hebben jullie ook gehoord van de wateroverlast in enkele landen van Europa in begin Juni.
We hebben steeds contact gehad met vrienden in Lofer en zaterdagavond bereikte ons het bericht dat er ernstig hoogwater werd verwacht, eventueel met overstromingen tot gevolg.
Omdat wij natuurlijk ook aan een riviertje wonen, was het voor ons ook even spannend.
Die zondagmorgen zijn we vroeg van het Gardameer weggereden richting Lofer, in de hoop thuis alles droog aan te treffen.
De terugreis verliep voorspoedig................tot 20 km van huis.
De uit zijn oever getreden rivier tussen Erpfendorf en Waidring had ervoor gezorgd dat een heel stuk van de weg in het water was verdwenen.

Hier konden we niet verder, dus werd een alternatief gezocht.
Inmiddels bleek de ravage van het wassende water rondom het Saalachtal zo ernstig, dat alle toegangswegen richting Lofer waren afgesloten.
Diverse bruggen waren ingestort, wegen weggespoeld en viadukten ondergelopen.
Het gevolg was dat wij die zondag op geen enkele manier verder naar huis konden.
Er zat niets anders op dan ergens een overnachtingsadres te zoeken en dan de volgende dag maar verder kijken.
Natuurlijk hebben we steeds contact gehad met vrienden in Lofer en die rapporteerden ons, dat ons huis geen gevaar liep.
De waterstand was wel gevaarlijk hoog, maar dank zij de inzet van vele vrijwilligers, was er een wal van zandzakken op onze parkeerplaats gelegd, die ons huis en ook dat van de buurvrouw heeft beschernd tegen het hoge water.
Maar toch zit je natuurlijk niet op je gemak 20 km van huis, als je weet dat er vele vrijwilligers voor jou in de weer zijn en je kunt zelf niet helpen.

Na aankomst thuis die volgende maandag bleek de schade bij ons enorm mee te vallen.
Wel was nog duidelijk zichtbaar hoe hoog het water had gestaan, maar veel meer als wat zandzakken opruimen konden we niet meer doen.

Het water was net in de schuur binnengelopen, maar gelukkig is er niets nat geworden.

En ook op het gras tekende een sliert bladeren nog tot hoever het water was gekomen.
Gelukkig was het water net zo snel verdwenen als het gekomen was.
Elders in Lofer hadden enkele mensen minder geluk dan wij.
Zo is b.v. de "Backstube" van bakkerij Tiefenthaler compleet ondergelopen, met als gevolg een totaal vernielde meelsilo met 4000 kg meel erin.

Ook op camping Grubhof was de schade enorm.
Wegen weggeslagen, toiletgebouwen ondergelopen, het hoofdgebouw heeft compleet blank gestaan, met enorme schade als gevolg en het gehele campingterrein heeft onder water gestaan.
Gelukkig hebben ze op tijd alle caravans op het droge kunnen krijgen, zodat er voor vele gasten niet meer schade was dan enkele uren arbeid.
Ondanks dat er met vele vrijwilligers erg hard is gewerkt en de schade binnen 2 weken hersteld was, is de financiële schade voor de eigenaar enorm.

De week erna melde Wendy zich vanuit het ziekenhuis. De was opgenomen met maagpijn en omdat ze het zelf niet helemaal vertrouwde, had ze zichzelf naar het ziekenhuis laten brengen, waar ze werd opgenomen.
Na enkele onderzoeken konden ze niets vinden, maar ze wilden haar nog enkele dagen houden ter observatie.

In het daarop volgende weekeinde kwamen opa en oma van Loon en oma Biemans voor een weekje bij ons op vakantie, dus kon iedereen meteen bij Wendy op ziekenbezoek.
Na een weekje in het ziekenhuis is Wendy weer ontslagen. Na een medicijnkuur zijn de klachten verdwenen en gaat het weer goed met haar.

In de tussentijd hebben we natuurlijk steeds gasten gehad en zijn er natuurlijk weer mooie wandelingen gemaakt en hebben we ook al enkele barbeque-avonden achter de rug.

Ook ben ik zelf natuurlijk enkele wandelingen gaan maken, in de hoop enkele mooie tochten te ontdekken voor de komende zomer.

Dit levert natuurlijk weer enkele mooie plaatjes op.................

en nieuwe berghutten om aan te leggen tijdens lange wandelingen.
Ik heb intussen vernomen dat enkele gasten van de komende zomer serieus in trainingskamp zijn geweest, om mij het leven tijdens een paar klimmen zuur te gaan maken. Ik verheug me er nu al op.............ik hoop alle aankomende gasten ook.

Het afgelopen weekeinde ben in met Wendy op pad geweest.
Ik had de kinderen vorig jaar beloofd dat, in het jaar dat ze 16 zijn, een weekeind met mij op de motor meemogen.
Zodoende was Wendy het eerste aan de beurt.
Op zaterdagmorgen (29 juni) heb ik haar in Salzburg opgepikt en zijn we langs een hele mooie route naar Karintië gereden.

Natuurlijk zijn we over enkele passen gereden en hebben we vaak gestopt.
Oostenrijk is natuurlijk bij uitstek een land om heerlijk rond te touren en ik zou wel 100 foto's kunnen plaatsen, zoveel mooie natuur hebben we onderweg gezien.

En Wendy vindt het motorrijden geweldig, dus zelfs als we even stopten om de bene te strekken, nam ze gauw weer plaats.................alleen in dit geval op het verkeerde zadel.

We zijn naar de Klopeinersee gereden, dit ligt in Karintië, vlak tegen de Sloveense grens.

We hadden heerlijk weer en hebben die zondag heel ontspannen doorgebracht.
Natuurlijk zijn we samen enkele keren uit wezen eten, lieten we ons 's morgens in het hotel lekker verwennen met een heerlijk ontbijt, we hebben gezwommen, gewaterfietst ( of watergefietst), gemidgetgolfd en een rondritje gemaakt in een boemeltreintje.

Hierbij hebben we zelfs dieren gevoerd, iets wat helemaal bij Wendy past.

Tijdens de terugweg op maandag (1 Juli), zijn we over de Großglochner Hochalpenstraße gereden. De hoogst gelegen Alpenstraat aan deze kant van de Alpen. Deze rit is een must voor motorrijders.......en het was dus ook onvergetelijk.

Op een hoogte van zo'n 2500 meter boven N.A.P. lagen nog meters sneeuw en dat terwijl het die dag gewoon 26 graden was.

Het was voor Wendy en mij een onvergetelijk weekeinde. Ik hoop dat ik de komende jaren nog vaker in de gelegenheid ben om dit met de kinderen te doen.

De komende update zal wel twee maandjes op zich laten wachten.
Het aankomende weekeinde begint het hoogseizoen en is ons huis volgeboekt tot half September. Een hele drukke maar tevens erg leuke periode voor ons, waarin we weer vele vrienden en bekenden in ons huis mogen ontvangen.
Einde Augustus / begin September gaan we dan zelf nog twee weekjes tussenuit richting Adriatische kust in Italië.
Ook Wendy heeft haar vakantieperiode aan de onze aangepast en gaat gezellig met ons mee, zodat we weer eens langere tijd met ons complete gezin onderweg zijn.

We hebben overigens afgelopen week besloten, de geplande grootschalige verbouwing in dit najaar een jaartje op te schuiven.
We gaan nu eerst de bestaande appartementen optimaliseren (voornamelijk badkamertjes en wc's).
We zagen een beetje op tegen weer een reusachtige verbouwing na een druk zomerseizoen en voor een nog drukker winterseizoen. De geplande verbouwing is dus tijdelijk (voor 1 jaartje) in de koelkast gezet, zodat we dit najaar gewoon open blijven en dus ook gasten kunnen ontvangen.

Voor de liefhebbers: einde September en Oktober zijn hele mooie maanden om het echte hooggebergte op te zoeken, omdat alle paden tegen deze tijd sneeuwvrij zijn en de temperatuur niet zo warm is als in Juli en Augustus.

Voor alle aankomende zomergasten: een goede reis.......de Stiegl-tjes staan koud bij aankomst en voor iedereen een prettige vakantie toegewenst.

 

 

24 Mei 2013

Dankzij het slechte weer heb ik nu even tijd voor een update.
Ja……..ook hier is het weer op dit moment erg slecht. Vandaag veel regen, koude en wind.
Op de Lofer Alm is de winter weer teruggekeerd. Er schijnt een flink pak verse sneeuw te liggen.
Na het weekeinde gaan eindelijk de temperaturen omhoog en zal deze sneeuw weer snel verdwenen zijn.
De afgelopen weken hebben wij trouwens helemaal niet zo’n slecht weer gehad.
We horen hier van gasten dat er in Nederland nauwelijks mooie dagen zijn geweest tot nu toe.
Dan was het hier toch anders. Na Pasen hebben wij toch wel 3 tot 4 weken zeer aangenaam weer gehad, met temperaturen die heel regelmatig boven de 20 graden uitstaken.
Vanaf Hemelvaart is het echter hier ook slechter geworden, al viel het met de neerslag nog erg veel mee. Het is alleen erg wisselvallig de laatste weken, met vaak iets te lage temperaturen, maar zo koud als op dit moment is wel erg uitzonderlijk. Ik begrijp echter dat het bijna overal in Europa op dit moment erg slecht is.

Sinds enkele weken hebben we weer gasten in ons huis.
Tussendoor hebben we echter toch nog  veel gewerkt. Omdat we de verbouwing van de nieuwe was- en opslagruimte nog  voor einde Mei klaar wilden hebben, moesten we van de dagen gebruik maken, dat de gasten de deur uit waren.
De was- en opslagruimte is nu weer klaar en ingericht. Nu alleen nog wat spullen overhuizen, maar dit hoeft pas voor de volgende verbouwing (eind September) klaar te zijn.

Hieronder een rij foto’s van de laatste verbouwing.

Hier moet de deur nog worden dichtgemaakt, maar dat gaat pas nadat de rechter wand, bestaande uit massieve houten balken, is verstevigd en hier een opening is gemaakt.

De rechterdeur moet worden dichtgemaakt, omdat we over een aantal jaren een nieuwe trap willen plaatsen.
Voor deze nieuwe trap hebben we meer ruimte nodig, vandaar dat deze deur niet kon blijven.

Voordat ik de opening naar de andere ruimte kon maken, moesten we eerst de balkenwand verstevigen. De oude wanden (honderden jaren oud) bestaan uit massieve houten balken, die de stevigheid krijgen doordat ze op de hoeken met elkaar verbonden zijn. Zonder deze verstevigingsmaatregelen konden we geen opening maken naar de andere ruimte.

Nadat de opening is gezaagd (met een kettingzaag) kan de linkse deur worden dichtgemaakt.

Van de zijde van de hal ziet dat er zo uit.


Gelukkig is Trudy weer snel (en goed) hersteld van haar "ooglidcorrectie", zodat zij ook weer "inzetbaar" was. Net op tijd, want dat texen is niets voor mij en zo kon ik wat beter aan mijn "eigen" werk blijven.

In deze ruimte komt de badkamer van het nieuwe appartement. Omdat er ook in deze wand een deuropening moet komen, moesten we ook deze wand verstevigen....

en na het aanbrengen van de vuurvaste gipsplaten, ziet het er al heel anders uit.

Alleen het aanbrengen van de gipsplaten tegen het plafond, was een zwaar werk (alleen).

Maar nadat alle gipsplaatwanden klaar waren, kon ik beginnen met de vloer......

terwijl Trudy door ging met texen.

Zo ziet het er al heel anders uit!

Wasmachine en wasdroger terug en weer aansluiten..........

en een paar kasten plaatsen................

planken voor beddegoed en was en de strijkmachine (Bügeleisen) terug, en de was- en opslagruimte is zover klaar.

En ook de zijde van de hal ziet er weer goed uit, al zal het voor ons nog wel even wennen zijn dat de rechterdeur weg is.
Tot zover de voorjaarsverbouwing.

 

Natuurlijk zijn we intussen 12 Mei gepasseerd.
Vele van jullie zullen wel weten waarom deze datum voor ons zo belangrijk is.
Voor diegene die het niet meer weten of vergeten zijn: op 12 Mei 2005 heeft Wendy haar donorlever mogen ontvangen en deze datum wordt door ons elk jaar weer opnieuw gevierd........

en wel met een ijsje van 5 bollen groot.
Omdat Wendy in Salzburg woont en 12 Mei dit jaar tevens moederdag was, hebben we er meteen een leuke dag van gemaakt.

Wendy mocht de dag een invulling geven en na het heerlijke ijsje had ze een baan in een bowlingcentrum gereserveerd. Een prachtige maar donkere bowlinghal, waar alles wat je moest zien werd verlicht door een paarse neonverlichting. Dit is erg apart maar zorgt voor een hele rustige en intieme sfeer. Bovendien waren de witte kegels en de gekleurde ballen heel goed zichtbaar met deze verlichting.

Voor na het bowlen had Wendy bij een mooi restaurant gereserveerd, waar we heerlijk hebben gegeten.
Mede hierdoor is het een hele mooie dag geworden, helemaal gepland en verzorgd door Wendy........................alleen moest ik de rekeningen betalen!!

 

Tussendoor hebben we natuurlijk al genoten van het mooie weer en samen met de gasten zijn er al weer mooie wandelingen gemaakt.
Tijdens bergtochten kwamen we op 1500 meter hoogte steeds weer sneeuwvlakten tegen, waar we overheen moesten.
Dat gaf deze bergtochten wel iets extra avontuurlijks.
Af en toe waren we blij met de sneeuw, dit voorkwam oververhitting bij ons door het warme weer!!

Ook Trudy is zich aan het voorbereiden op een zomer in de bergen.
Aan de conditie van ons moet nog wel worden gewerkt, maar we zijn al goed op hoogte geweest.

En ook een steil pad wil voor Trudy niets meer zeggen, even afzien maar eenmaal boven was het weer genieten van het uitzicht.

En ook de weg naar beneden werd avontuurlijker door (af en toe) een dikke pak sneeuw.

Omdat we dit jaar weer vele gasten krijgen, die al meerdere vakanties bij ons hebben doorgebracht, heb ik ondertussen al wat nieuwe tochten uitgeprobeerd.

Zo kwam ik weer uit bij schitterende stukken natuur. Absolute stilte en er waren wandelingen waarbij ik helemaal niemand tegen kwam. Ik heb al weer enkele nieuwe tochten aan ons wandelcontingent kunnen toevoegen.

Ook enkele gasten, deze mensen op de foto waren nu al voor de vijfde keer bij ons, zijn proefkonijn geweest op deze 'nieuwe' tochten. Af en toe wel spannend, maar goed te lopen als je niet te veel last hebt van hoogtevrees.

Komende week hebben de kinderen woensdag, donderdag en vrijdag vrij van school.
Zeer waarschijnlijk gaan we deze dagen gebruiken om er een paar dagen tussenuit te gaan voor een korte vakantie.
Binnen een paar uren rijden zitten we in Italië of Kroatië, eens kijken of we daar een paar dagen kunnen genieten van de zon.
Daarna gaat het zomerseizoen door tot eind september waarin ook weer vele vrienden en bekenden komen.

We verheugen er ons nu al op.

Eind augustus hebben we zelf 2 weken ingepland voor een "welverdiende" vakantie.

 

21 April 2013

Het is nog maar nauwelijks 5 weken geleden, maar hier toch even een update.

Met de paasvakantie is Trudy met Sanne en Tom een weekje in Nederland geweest.
De kinderen hadden paasvakantie en Trudy vindt het altijd wel fijn om na een lang winterseizoen een weekje naar Nederland te gaan.
Ook vorig jaar heeft ze, samen met Sanne en Tom, de paasweek gebruikt voor een weekje Nederland.

Ze heeft zich natuurlijk weer best vermaakt.
Vrienden hebben haar weer opgehaald van "Dusseldorf Airport" en van een andere vriendin kan ze altijd een weekje de auto gebruiken, zodat ze kan gaan en staan waar ze wil.

Ook de kinderen hebben zich natuurlijk weer best vermaakt en overal eens geslapen.

Ik moest natuurlijk weer thuisblijven, omdat in deze week ons huis altijd vol zit met gasten.
Ik heb deze week, aan het einde van het seizoen, gebruikt on nog eens lekker te gaan skiën. Het weer was goed en de pistes waren nog perfect, dus ook ik heb een hele leuke week gehad, met 's avonds nog een volle bar met in hoofdzaak Deense en Belgische gasten. Jammer dat Nederland geen paasvakantie meer kent, het is een hele leuke tijd om nog eens lekker te skiën met aangenaam weer en erg rustige pistes.

De week na de paasvakantie was de laatste week, dat het skigebied was geopend.
Dus in de week dat Trudy terug was en de kinderen weer gewoon naar school moesten, hebben wij nog even van de omstandigheden geprofiteerd.
Het was prachtig weer die laatste skiweek.
Door de nachtvorst waren de pistes perfect, misschien wel de beste pistes van het hele winterseizoen.

Ook het mooie weer nodigde natuurlijk uit tot het maken van de laatste skifoto's van dit winterseizoen.

Perfecte pistes...............alleen voor ons. Kan je het nog mooier hebben?

En natuurlijk op z'n tijd even pauzeren buiten in het zonnetje, ook al komt er net een wolk voorbij drijven.

Het was nog een hele fijne week voor ons, met nog leuke Belgische-, Duitse- en Oostenrijkse gasten.
We konden zo nog even genieten en voorbereiden op de komende werkzaamheden.

Dit jaar willen we namelijk gaan beginnen met het renoveren van de 1e verdieping.
Achter de "klapdeuren" hebben we nog ruim 100 m2 ruimte, die we nu alleen nog gebruiken als opslag (rommelhok). Hier beginnen we eind september met het realiseren van twee appartementen.
Om de voorraad en opslag, die hier nu nog staat, op te ruimen, moeten we eerst op de 1e verdieping hiervoor wat plaats maken.
De bestaande wasruimte wordt hiervoor uitgebreid met het naastliggende slaapkamertje.
Deze twee ruimtes samen wordt de nieuwe wasruimte, waar naast de wasmachine en wasdroger ook de voorraad wasgoed/beddengoed/hand- en theedoeken wordt bewaard.

In de scheidingswand tussen deze twee ruimtes maken we een grote opening (twee meter breed) en de rechter deur (de deur naar de bestaande wasruimte) gaat weg.
Tevens gaan we in de wasruimte vuurvaste gipsplaten aanbrengen, dit i.v.m. de veiligheidsvoorschriften.

We zijn dus twee weken geleden begonnen deze twee ruimtes leeg te maken.

Omdat we altijd alles heel goed willen doen, hebben we besloten de slaapkamer, waarvan de laatste opknapbeurt minstens 100 (honderd) jaar geleden was, tot op de ruwbouw te slopen.
Dit zorgde echter weer voor enkele "leuke" verrassingen.

Tijdens het verwijderen van de oude stuclaag, stofte het zoveel, dat ik snel even een oude ventilator heb gemonteerd. Deze zoog de stof iets sneller af............

...........al zou je dat op onderstaande foto niet zeggen.
Gelukkig heb ik zo mijn personeel voor dergelijke aangename klussen!!

Het was een smerig en stoffig werk, maar na twee dagen was dit dan ook al gebeurd.

Wat er overbleef waren de originele, bijna 400 jaar oude houten wanden.
De 1e verdieping van ons huis is nog origineel van 1650.
Op de begane grond bestaan alle wanden uit grote en kleine "Bach"stenen (zeg maar héle grove grind). Daarom zijn deze muren vaak tot 80 cm dik.
De wanden van de 1e verdieping, die op deze muren gebouwd werden, maakten ze van massieve houten balken. Dit noemen ze de "massieve houten blokwanden".
Deze wanden zijn nog steeds een wezenlijk onderdeel van ons huis en zijn dus bijna 400 jaar oud.
Heel vroeger waren dit de normale, afgewerkte wanden.

Het stucken van de wanden gebeurde pas veel later (ik denk in ons huis dat deze lagen stuckwerk zo'n 100 tot 150 jaar oud zijn. Om het stucwerk te laten hechten aan deze originele blokwand, werden alle wanden voorzien van duizenden, met de hand gesmede nagels met dikke koppen. Alle wanden zitten hier nog vol mee........... we zoeken nog iemand die even een paar spijkers uit de muur komt trekken!.

Om de plafonds ook van een laag stucwerk te voorzien, gebruikten ze een andere techniek. Er werden matjes van rietstengels aangebracht, waarover dan het stuckwerk werd gesmeerd.
Aan het aantal spijkertjes, wat ook hiervoor gebruikt is, kan ik wel zeggen dat dit een zeer tijdrovende bezigheid moet zijn geweest.

Maar ook het eraf halen van deze rieten matjes was zeer tijdrovend!!

Maar..........de aanhouder wint en na een paar dagen doorwerken was de oude slaapkamer helemaal tot op de ruwbouw kaal.

Het wachten is nu op de houtaannemer, die veel kennis en kunde heeft op het gebied van deze oude houten blokwanden.
Omdat destijds alle wanden in onderling verband zijn aangebracht (zonder schroeven of spijkers), is het gevaarlijk om stukken uit deze wanden weg te halen.
Daarom gaan we eerst de bestaande houten wanden verstevigen, zodanig dat er openingen in gemaakt kunnen worden.
Omdat de aannemer pas komende week komt, ben ik alvast begonnen aan de wasruimte. Deze is pas een jaar of 20 geleden gerenoveerd en helemaal voorzien van een houten afwerking.
I.v.m. de veiligheidsvoorschriften moest hier echter een vuurvaste beschermlaag aangebracht worden. Omdat de bestaande houten wanden en plafonds recht genoeg waren, kon ik de gipsplaten zo aanbrengen op de ondergrond.
Dat was dus redelijk snel gebeurd.

De voegen van de gipsplaten nog even dichtmaken en schuren.

In de hoek van de wasbak en de wasmachine en wasdroger hebben we een grijze waterdichte laag aangebracht, de rest van de wanden zal gewoon wit getext worden.

Normaal werken we altijd samen, maar deze keer is het sinds vorige week over met de samenwerking tussen Trudy en mij.
Ergens voor de winter heeft Trudy namelijk besloten haar overtollig vel bij de oogleden te laten verwijderen. Ze had gedacht dat deze periode, een paar weken zonder gasten, daar het beste tijdstip voor zou zijn.
Afgelopen dinsdag is ze daarvoor geopereerd in het ziekenhuis van Zell am See.
Ze mocht wel meteen na afloop weer naar huis, maar vooralsnog weigert ze nog om weer mee te helpen............

Nee, zonder gekheid: de operatie 'lijkt' goed geslaagd. Morgen mogen de hechtingen eruit en als de zwellingen en blauwe plekken dan ook nog verdwijnen, kunnen we zien of de operatie ook echt goed geslaagd is.
Helaas mocht ik, op straffe van geen eten en geen ......., geen foto's van Trudy's gezicht op de site zetten.
Wellicht een volgende keer, als het er weer een beetje 'normaal' uitziet.
Zolang tobben we dus alleen maar een beetje door.

Het volgende weekeinde komen de eerste gasten voor het voorjaar-/zomerseizoen al weer en we hebben dan, op enkele dagen tussendoor en onze vakantie na, steeds gasten in huis tot einde september.
De verdere verbouwing van de nieuwe wasruimte zal dus een beetje tussendoor moeten, maar deze ruimte hoeft ook pas echt in september klaar te zijn, als de andere ruimtes leeggeruimd moeten worden.
Natuurlijk wordt deze week de wasmachine en wasdroger weer aangesloten en wordt de eerste ruimte getext, zodat de gasten deze weer kunnen gebruiken.

Na volgende week gaan wij ons ook weer richten op het naderende zomerseizoen.
Ik wil verschillende nieuwe wandelroutes gaan "ontdekken", om ons aanbod wat uit te breiden.
Er komen deze zomer weer vele bekende gasten van de afgelopen zomers terug, dus moeten we voor wat variatie gaan zorgen.
Zeker met sommige fanatiekelingen, die bijna alles al gelopen en met mij al vele bergtoppen beklommen hebben. We doen ons best.

 

 

14 Maart 2013

Eindelijk dan................het heeft even geduurd.

Na hele drukke en enerverende weken heb ik nu even tijd om terug te kijken op de afgelopen periode.

Mijn vorige update was van 9 December 2012, we stonden toen nog voor het winterseizoen.
Intussen zijn we ruim 3 maanden verder en zitten we even in een rustige week. Voor ons een hele welkome afwisseling na een hele drukke periode.
Dit winterseizoen duurt nog tot 6 April, waarin de laatste weken  (rondom Pasen) weer volledig zijn volgeboekt. In de tussenliggende weken is het even iets rustiger.

De condities van de sneeuw zijn het gehele seizoen bijna perfect geweest.
Enkele weken voor de kerst was er al zoveel sneeuw gevallen, dat het voor de eerste gasten al heel goed skiën was.
Vooral bij mooie zonnige dagen levert dit bijzonder mooie plaatjes op.


Vanaf de week voor kerst tot aan afgelopen week hebben we steeds al onze appartementen vol gehad. Alleen deze en volgende week is het iets minder druk en hebben we nog appartementen vrij, waarna we de laatste weken weer helemaal “vol” zitten.
Een druk, maar voor ons een buitengewoon goed winterseizoen.

In de tussentijd gaat het gewone leven gewoon door en er is natuurlijk weer van alles gebeurd.
Met de kinderen gaat alles goed.
Tom doet het “naar behoren” op school. Al zou het nog beter gaan als hij met evenveel overgave zijn huiswerk maakt, als waarmee hij zijn computerspellen speelt.
Maar dat hoort er nu eenmaal bij in deze tijd.
Toch is hij ook veel  gaan snowboarden dit jaar, zowel met gasten, als ook met zijn eigen vrienden.
Hij groeit als kool, en ik denk dat hij, in lengte, mij voorbij gaat.

Met Sanne gaat ook alles goed. Ze zit in haar laatste jaar op de Hauptschule. Voor volgend jaar heeft ze zich al aangemeld bij een nieuwe school. Ze heeft hiervoor twee mogelijkheden opgegeven en hoort binnenkort of en waar ze aangenomen wordt.
Even afwachten dus.
Verder is het een puber in haar ontwikkeling, met alle bijbehorende grappen en grollen (als iemand een gebruiksaanwijzing heeft van 14-jarige dochter, graag even opsturen of doormailen).

Ook met Wendy gaat het goed. Ze heeft het ontzettend goed naar haar zin in Salzburg.
We zien haar voortaan niet zoveel meer, sinds ze aan haar kappersopleiding is begonnen en dus ook in Salzburg  “woont”. Meestal komt ze om het andere weekeinde naar huis. Ze heeft een erg druk schema, ze werkt 32 uur, daarbij heeft ze 1 dag school en elke week 1 of 2 praktijkavonden.
Ze moet ook elke zaterdag werken, daarvoor is ze maandags vrij.
Als ze met de bus naar huis komt is ze op zaterdagavond pas in Lofer en op maandagmiddag gaat ze dan weer terug.
Meestal is ze zo moe, dat ze dan veel slaapt als ze hier is.
Enkele weken geleden heeft ze een andere kamer gekregen, die wel dubbel zo groot is als haar éérste kamer.
De kamer moest wel opnieuw getext worden, dus hebben we haar hiermee geholpen.

Ze heeft haar kamer nu erg leuk ingericht.
Naast haar (2-pers.)bed heeft ze nog plaats voor een groot bureau met (opmaak)spiegel, er staat een grote kleerkast en twee behoorlijke ladekastjes.
Van ons heeft ze een van de oude 2-pers. slaapbanken gekregen, waarop vriendinnen (en Sanne) kunnen slapen als ze bij Wendy gaan logeren. Bij de bank heeft ze ook een salontafeltje gekocht, zodat het een knusse kamer is geworden, die echt iets weg heeft van een gezellige woonkamer.
Ze is er erg blij mee en heeft het heel erg goed naar haar zin.
We missen haar natuurlijk wel heel erg thuis, maar we zien dat ze zich heel goed ontwikkelt, dus dat doet ons ook weer erg goed.

 

Begin maart zijn mijn ouders en schoonmoeder weer bij ons geweest.
Op mijn verjaardag (5 maart) wilden ze graag bij ons zijn, dat hadden we al lang van te voren afgesproken. De eerste dagen was het wel wat behelpen, omdat we geen appartement vrij hadden, hebben mijn ouders in de extra 2-pers. slaapkamer geslapen en Gerda heeft enkele dagen bij ons in huis gelogeerd. Uiteraard was dit geen probleem, ook omdat we altijd gezamenlijk ontbijten en eten.

In de periode dat ze bij ons waren, was het heerlijk weer. De eerste week was het elke dag zonnig en zelfs warm te noemen.
We hebben dan ook heerlijke wandelingen gemaakt, waarbij een stevige klim niet werd gemeden. Ondanks de hoge leeftijd van de ouders, zijn ze allemaal nog bijzonder fit.

En dan hadden we natuurlijk op 5 maart een bijzondere belevenis, Ik werd op deze dag namelijk 50 jaar OUD.

Sanne en Tom waren er natuurlijk als de kippen bij, om mij daar nog even haarfijn op te wijzen.
We hebben die dag, om mijn verjaardag toch een beetje te vieren, gezellig met opa en de oma’s gegourmet.
We zouden mijn verjaardag nog eens groots vieren met familie en vrienden, maar dat op een later tijdstip, na het winterseizoen.

Zo had ik dat tenminste met Trudy afgesproken…….

Maar achter mijn rug had ze van alles georganiseerd.
Omdat we deze week toch een paar appartementen vrij hadden, heeft ze familie en vrienden gevraagd of ze zin hadden in een feestje. Natuurlijk werd hier gehoor aan gegeven en zonder dat ik ook maar ergens vanaf wist, is er van alles georganiseerd.

Toen ik afgelopen zaterdagmorgen in de Stube bezig was het een en ander op te ruimen (zoals elke zaterdag, omdat dit de wisseldag van de gasten is en er dus druk gepoetst moet worden)  kwam ze zeggen dat ik maar vast moest gaan douchen.
Normaal doe ik dit altijd zaterdagmiddag, als we helemaal klaar zijn met poetsen.  Ik zei dus dat ik dat ‘s middags wel zou doen, maar ze hield vol.
Uiteindelijk kwamen Sanne en Tom erbij om te zeggen dat ze nog een verrassing hadden voor mij.
Zij zaten dus ook in het complot en zeiden doodleuk dat ik me klaar moest gaan maken, omdat er binnen korte tijd bezoek uit Nederland zou komen.

En korte tijd later kwamen de eersten vrienden binnen……

Natuurlijk een superleuke verrassing.
Ik had in het dorp niet verteld dat ik 50 werd en niemand hier in Lofer was ervan op de hoogte, dacht ik.
Helaas duurde dit niet meer lang.

De eerst aangekomen vrienden waren meteen druk in de weer om heel Lofer (en voor mijn gevoel ook de rest van de wereld) erop attent te maken dat ik 50 werd.

Deze gewoonte is echt Nederlands, hier in Lofer had niemand ooit van Abraham gehoord, laat staan dat je huis verstopt wordt achter een levensgroot spandoek.

Iedereen hier in Lofer bleef stilstaan om het geheel te bekijken. Binnen een mum van tijd kwamen de eerste felicitatie-smsjes en emailtjes dan ook binnen.

Die zaterdagavond zijn we gezamenlijk uit gaan eten.

De dagen dat de vrienden hier waren, werden natuurlijk benut om even te skiën.

Natuurlijk waren wij ook van de partij en hebben er volop van genoten.

Helaas was dit nog niet alles van de verrassing, die Trudy en de kinderen voor mij in petto hadden.
Voor de zondagavond had ze een feest georganiseerd, waarvoor ze ook een aantal Oostenrijkse vrienden had uitgenodigd.

Ze had een zaaltje in Lofer gehuurd en ze had aan alles gedacht.
Zo  veranderde een rustig (hoopte ik eigenlijk, na een lang seizoen) in een druk, maar supergezellig weekend.
In plaats van lekker op de bank voor de tv liggen, moest ik ineens het buffet openen van mijn eigen feestje. Nu zijn er ergere bezigheden, dus nam ik deze taak graag op me.

Er werd ook gretig gebruik gemaakt van het buffet, het was prima verzorgd en smaakte heerlijk.

Na het eten werd er natuurlijk gekletst en gedanst.....................

waarbij ook ons Wendy regelmatig op de dansvloer te vinden was.
Aan de danspasjes moet nog wel wat worden geschaafd, maar ze had er veel plezier in.

Helaas waren er mensen, die er nog eens extra de nadruk op legden dat ik 50 was geworden.................

en ze vonden het nodig, hier iedereen bij te betrekken.
Ook Sanne was ineens erg actief (voor diegene die haar niet herkennen, mijn jongste dochtertje staat hier in het midden van de foto).

En ook Tom vermaakte zich opperbest.
Bij grote uitzondeling mocht hij deze avond aan een "Radler" ruiken (voor outsiders: een soort sneeuwwitje, met een beetje alkohol). Het resultaat hiervan was echter aan Tom goed te merken. De anders toch wel iets verlegen Tom kwam helemaal los. Of het nu met Oostenrijkse of Nederlandse vrienden was, hij sloot viendschappen voor het leven.

Oma wilde meteen de danspasjes van Wendy wat bijschaven................

en ook Tom kon wel beter, dacht ze. Dus werden ze allebei mee de dansvloer opgetrokken.

Het was voor ons een geweldige avond en natuurlijk de paar dagen erna, dat onze overgekomen vrienden bij ons verbleven.

Het was voor mij een hele leuke verrassing. Achteraf bleek dat iedereen ( in Nederland en in Lofer) hiervan al weken op de hoogte was en dat ik de enige was die zat te slapen.

Ik wil dan ook iedereen hartelijk bedanken, die hieraan heeft meegedaan, vooral natuurlijk Trudy en de kinderen.

p.s. Trudy wordt ook nog eens 50, dus ik ben nog in de gelegeheid om haar eens terug te "pakken".