NIEUWS 2014:

 

20 november 2014.

Ik ga er even voor zitten om wat foto's van de lopende verbouwing te uploaden. Natuurlijk doe ik dit geheel vrijwillig.......na enige aandrang van Trudy.

Het gaat voorspoedig, al is er nog voldoende te doen voordat het winterseizoen weer losbarst.
We hebben na deze week nog 4 weken, waarvan we de laatste hebben ingepland om te poetsen. Dit is ook wel nodig, het hele huis is van boven tot onder voorzien van een dikke laag stof. Maar het ergste is voorbij. We zijn nu in de fase van afwerken, dus veel stof zal er de laatste weken niet meer bijkomen.

De foto's staan op volgorde van tijd. Omdat de foto's voor zich spreken, onthoud ik me van elk commentaar.

 

Zoals jullie zien is er weer redelijk wat gebeurd de laatste 6 weken.

Over 4 weken komen de eerste wintergasten weer.....we zullen er klaar voor zijn. Ik hoop dat we voor die tijd nog een paar keer kunnen gaan skiën, voor ook op de pistes de drukte losbarst.

Waarschijnlijk volgt er nog wel een update, voor het winterseizoen begint.

 

 

4 oktober 2014.

 

Zo……eindelijk weer eens tijd om de site bij te werken.

Het zomerseizoen is inmiddels afgelopen en we zitten weer volop in de verbouwing. Maar laat me beginnen in juni, daar waar mijn laatste verslag eindigde.
Het zomerseizoen begon, wat het weer betreft redelijk goed. De maanden april en mei waren erg goed en eigenlijk te warm en droog voor die tijd van het jaar.
De maand juni was zoals hij moest zijn, overwegend goed weer met enkele zeer warme dagen en op zijn tijd een regenbui.
Voor ons gevoel begint het zomerseizoen in juni en de optrekkende sneeuwgrens geeft meer de kans om weer echte bergwandelingen te gaan maken. Natuurlijk is dit in mei ook mogelijk, maar niet iedereen vindt het fijn om in de bergen over sneeuw te lopen. De eerste zomerwandelingen met gasten verliepen dan ook onder een heerlijk zonnetje.

Deze zomer hebben we veel nieuwe gasten mogen verwelkomen, maar natuurlijk kenmerkt het hoofdseizoen zich bij ons in jaarlijks terugkerende gasten.
Dit voelt ook voor ons erg vertrouwd aan en het zijn ook vaak dezelfde gasten, waarmee ik dan weer nieuwe bergtochten ga ontdekken. Zo heb ik dit jaar weer enkele nieuwe bergtoppen aan mijn lijstje toe kunnen voegen, één ervan heb ik de eerste keer samen gelopen met Kees en Thomas, 2 oudgedienden.

Maar natuurlijk hebben we ook zware bergtochten ondernomen, waaraan meerdere gasten deelgenomen hebben. De tocht naar het topje van de Seehorn, een 10 uur durende tocht naar een hoogte van 2340 meter, was een zware, maar voor enkele een onvergetelijke tocht.

Of, zoals Trudy altijd zegt: zo, die kan ik ook weer van mijn lijstje afstrepen. Trudy wil elk jaar slechts 1 echt zware tocht meelopen en dus zo ook weer dit jaar.

De maand juli was redelijk onbestendig. De temperatuur was niet te laag, maar het was vaak bewolkt en er viel veel te veel regen.
Naar het einde van de maand juli viel er zelfs zoveel regen, dat de Loferbach, die achter ons huis loopt, bijna dreigde uit de oevers te treden.  Gelukkig gebeurde dit net niet, maar het scheelde niet veel.

In de week voordat we zelf op vakantie zouden gaan, was onze gehele huis verhuurd aan één grote groep. Dit was een Nederlandse wandelgroep, louter bestaande uit dove mensen. Slechts enkele jongelui, kinderen van dove echtparen, konden wel horen en zij dienden meestal als tolk voor ons.
Een man van deze groep (Jan van Kuijeren, die al jaarlijks samen met vrouw en zoon onze vaste wintergasten zijn) had een heel programma samengesteld van wandelingen, bezichtigingen etentjes etc. De groep bestond uit 36 personen (op één kind na allemaal volwassenen) en het was voor ons een hele drukke week. Zeker omdat Trudy, samen met Sanne, die woensdag vertrok naar Nederland om de 50e verjaardag van een vriendin mee te vieren.
Ik denk wel dat die week voor de wandelgroep erg leuk is geweest en voor ons dan natuurlijk ook.

Na die zware week stond onze vakantie voor de deur. Trudy kwam zaterdagavond terug van haar uitstapje naar Nederland en op zondagmorgen rond 03.00 uur vertrokken we richting Umbrië in Italië.  Zoals ook vorig jaar zijn we met ons viertjes vertrokken en heeft Wendy zich na een week bij ons gevoegd. Ze is met de trein naar Florence gekomen, waar ik ze van het station afgehaald heb.
Het was een heerlijke vakantie. Voor Trudy en mij stond de vakantie vooral in het teken van heerlijk relaxen, terwijl de kinderen alleen maar wilden genieten aan het zwembad, lekker eten, in de avond stappen en in de ochtend bleven ze meestal lekker op bed.

Tijdens de vakantie is Tom( voorheen lang onze kleinste die is doorgeschoten tot de grootste van de familie) 15 jaar oud geworden.
Omdat hij  ´s avonds natuurlijk wilde gaan stappen, hebben we het overdag gevierd in het zwembad. Voor de gelegenheid hadden we een Italiaans taartje gekocht en, zoals het hoort bij de jongste, deze versierd met een hoop kaarsjes.
´s Avonds zijn we natuurlijk lekker uit gaan eten, waarna meneer het in de disco ongetwijfeld verder heeft gevierd, tot in de kleine uurtjes. Daarvoor had hij ons echter niet meer nodig.

Na bijna twee weken vakantie, keerden we op vrijdagmiddag weer naar huis, waar tegen het einde van die dag de eerste gasten weer op de stoep stonden.
We hebben ook dit jaar weer bewust de keuze gemaakt om vanaf half september niet meer te verhuren i.v.m. de geplande verbouwingen.
Zodoende sluiten we, evenals vorig jaar, het zomerseizoen af met deze terugkerende groep gasten.
Ook de laatste gezamenlijke BBQ vond in die week plaats, gelukkig met heel mooi weer.

De laatste wandelingen verliepen met iets minder goed weer, maar al met al was ook deze laatste week erg leuk en geslaagd.

Eén van die gasten, een jaarlijks terugkerende Belg, had zich jaren geleden al eens voorgenomen, de Steinbergen te beklimmen en de Von Schmidt-Zabierow-Hütte te bereiken, het was er echter nog nooit van gekomen. Op een van zijn laatste dagen, met mooi weer, zijn  we gezamenlijk op pad gegaan. We vertrokken rond 07.00 uur en rond de middag waren we bij ons doel. We hebben er misschien iets langer over gedaan als de aangegeven tijd, maar in ons eigen tempo hebben we het toch maar gedaan. Chapeau Marc….een bijzondere prestatie!!

En dat was de laatste wandeling van het seizoen met gasten.
Ik ben nog wel eens op de Lofer Alm geweest. Met name om te kijken naar de vorderingen van de aanleg van het nieuwe voorraadmeertje. Dit meertje wordt kunstmatig aangelegd, om de capaciteit van de sneeuwkanonnen in de winter uit te breiden. Het meertje krijgt een inhoud van 135.000 m3 water en is van indrukwekkende afmeting.

Net voordat we weer verder gingen met onze geplande verbouwing, heeft Sanne de lege ruimte op de eerste verdieping nog gebruikt om een echte mooie fuif te geven, natuurlijk ter gelegenheid van haar 16e verjaardag. De lege ruimte werd met behulp van een echt barretje, een luide stereo-installatie en wat disco-lampen omgetoverd tot een heuse disco, waar  ´s avond ongeveer 35 tieners een hele  leuke party hebben gehad. Natuurlijk moesten we Sanne om 24.00 uur, de tijd dat ze echt 16 werd even gaan feliciteren.

Natuurlijk was Wendy voor deze gelegenheid ook weer naar huis gekomen. Dit gaf mij de gelegenheid om onze kinderen eens samen op de foto te zetten.
Ze hebben zich alle drie goed ontwikkeld en zijn uitgegroeid tot prachtige kinderen, nu in de leeftijd van 17, 16 en 15 jaar.

En na  dit feestweekeinde kon de verbouwing weer gaan beginnen. Op de eerste verdieping gaan we nog twee appartementen maken. Alle werkzaamheden die we dit jaar uitvoeren zijn eigenlijk alleen maar voorbereidende werkzaamheden voor het maken van deze appartementen, die pas eind volgend jaar klaar zullen zijn. Natuurlijk is onze tijd om te verbouwen redelijk beperkt omdat we vaak en veel gasten in ons huis hebben, maar we hopen en verwachten de appartementen voor het winterseizoen van 2015/2016 klaar te hebben.

Dit jaar willen we de verdiepingsvloer slopen en vervangen door een betonvloer. Hier komen echter allerlei zaken bij kijken. De meterkast wordt vernieuwd en ook de stroomtoevoer naar de verdiepingen zal, tot de verdeelkastjes, worden vernieuwd en gekeurd. Er moet een nieuwe aansluiting worden gemaakt voor afvoer, voorzieningen voor warm- en koud water en ontluchtingen. Dan moet er alles voor het winterseizoen weer zo uit zien, of er niets is gebeurd.
Dat is ook een beetje het nadeel van de werkzaamheden van de komende twee maanden: het is zware arbeid en kost natuurlijk weer het nodige geld en tegen de tijd (hopelijk voor de kerst) dat alles klaar is, ziet niemand meer dat er iets is gebeurd. Daar staat tegenover dat volgend jaar de twee nieuwe appartementen snel zullen zijn gemaakt.

Onze werkzaamheden werden afgelopen week nog onderbroken door het (intussen) jaarlijkse familie-weekeinde. Vorig jaar werd mijn vader 80 en heeft hij mijn zus met aanhang en ons uitgenodigd voor een gezamenlijk weekeinde in Duitsland. Dit was zo goed bevallen, dat we afgesproken hebben dit weekend te blijven aanhouden rond ons pap zijn verjaardag.
Dit jaar was dus de tweede uitgave van dit familieweekend.  Helaas kon Frank, de jongste zoon van mijn zus, er dit jaar samen met zijn vriendin niet bij zijn.
Maar het was toch een heel leuk weekend.

Natuurlijk lekker wandelen en veel (te veel) eten, maar de hoofdzaak is samenzijn. We hebben wel erg geboft met het weer, zodat we veel buiten konden zijn.

Eenmaal thuis, gaat het direct weer verder met werken.
Ik zal van de lopende verbouwing in de volgende updates veel foto´s plaatsen, zonder daar al te veel tekst bij te schrijven.
De foto´s spreken voor zich en zoveel tijd voor uitgebreide updates zal ik mezelf de komende tijd ook niet gunnen.

 

Hier nog even een verzoekje: zoals de meeste van jullie wel weten wordt er zeer veel gekeken en geboekt via internet.
Daarom is het voor ons belangrijk, dat mensen (die bij ons zijn geweest) een beoordeling schrijven via Zoover: http://www.zoover.nl/oostenrijk/salzburg/lofer/schmidsendl/appartement

of een reactie schrijven op onze eigen website: http://www.schmidsendl-lofer.com/nl/gastenboek_nl.html .

Alvast bedankt hiervoor.

 

 

 

10 juni 2014.

Ik sloot het vorige verslag af met de mededeling, dat mijn schoonmoeder en ouders bij ons waren.
Hoewel dat intussen alweer een eeuwigheid geleden lijkt, hiervan toch nog even het bewijs.

Bijna de gehele winter hebben we heel mooi weer gehad, de dames wilden hier natuurlijk ook hun graantje meepikken.

En na al die zware (slaap)arbeid, mag er ook even tijd zijn voor wat ontspanning.
En als we dan tijdens een mooie wandeling (niet geheel) toevallig ergens voorbij komen, waar ze iets lekkers hebben..............

De laatste week van het wintersportseizoen hadden we vrienden op bezoek.
Erick en Christel, Kees en Marianne en Marcel en Lian met zoon Thomas en een studievriend waren bij ons.
Het bijzondere van dit clubje mensen: 5 jaar geleden kenden ze elkaar nog niet, ze hebben elkaar ontmoet als zomergasten bij ons en na enkele zomers te gast te zijn geweest, wilden ze ook Lofer eens in de winter meemaken.
Thuis werd zelfs al op een kunstmatige sneeuwbaan geoefend met skiën.

Onder leiding van skilerares Trudy (helemaal rechts) ontwikkelde dit groepje (bijna uitsluitend beginners) tot goede, (af en toe te fanatieke) skiërs. Aan het einde van de week zou je niet meer gezegd hebben , dat het hier een groepje beginners betrof.
De omstandigheden waren dan ook, zoals zo vaak dit jaar, uitstekend. Met een mooie laag verse sneeuw op zondag en temperaturen oplopend tot wel 20 graden aan het einde van de week, was het dan ook weer geen straf.

En eigenlijk doen we het liever niet, maar onder lichte druk moesten we zelfs mee gaan eten en van een terrasje genieten. Wat wij toch allemaal niet voor onze gasten over hebben. "Gelukkig" was het de laatste week van het winterseizoen.


Meteen daags nadat onze vrienden weer naar huis waren, zijn we weer begonnen aan ons appartementenhuis.
Op de planning staat de 1e verdieping. Hier worden nog 2 nieuwe appartementen gecreëerd op de mooiste locatie van het huis. Deze appartementen moeten klaar zijn voor het winterseizoen van 2015/2016. We hebben hiervoor anderhalf jaar gepland en de werkzaamheden in 4 fasen verdeeld, dit omdat we nooit een langere periode hebben om te verbouwen i.v.m. gasten.
Deze planning ziet er ongeveer zo uit:
In het voorjaar 2014 de oude wanden en plafonds slopen en ondersteunende werkzaamheden.
In het najaar van 2014 zal de houten verdiepingsvloer worden vervangen door een betonnen vloer en willen we voor het wintersportseizoen begint de werkzaamheden zover hebben afgerond, dat er voor de gasten geen overlast zal zijn (denk hierbij aan de centrale ruimte onder de nieuwe betonvloer en de overloop van de eerste verdieping).
In het voorjaar van 2015 willen we dan de tussenwanden van de nieuwe woningen maken en zorgen dat alle installaties (stroom, afvoer, water verwarming afzuiging etc.) aanwezig zijn.
In het najaar van 2015 worden de woningen dan klaargemaakt, zodat we in de winter van 2015/2016 twee nieuwe (extra) appartementen hebben.

De eerste fase hebben we intussen zover afgerond.

Hieronder enkele foto's van deze werkzaamheden.

Totdat de nieuwe betonvloer (najaar 2014) klaar is, moest er voor tijdelijke ondersteuning van de 2e verdiepingsvloer een steunpaal worden geplaatst, die draagt op de begane grond vloer.
Om deze paal een beetje te camoufleren, heb ik wat oude werktuigen en gereedschappen neer gehangen.

We waren net voordat de eerste voorjaarsgasten kwamen klaar met fase 1. In het najaar (okt.nov.dec.2014) gaan we verder met fase 2.

Intussen ben ik ook nog bezig geweest met iets anders: het behalen van het certificaat voor "Staatlich geprüfter" Bergwanderführer.

Dit betekent zoveel als een door het land Oostenrijk erkend gediplomeerde berg-wandelgids.
In Oostenrijk wordt hierop erg veel nadruk gelegd, omdat deze `Bergwanderführer` op een veilige en  verantwoorde manier de gasten echt kunnen laten genieten van het schitterende Oostenrijkse berglandschap.
Gediplomeerde berg-wandelgidsen zijn er enkele duizenden in heel Oostenrijk, maar er zullen maar weinig Nederlanders tussen zitten.
De laatste jaren organiseerden we voor onze gasten al erg gevarieerde wandeltochten, in elke categorie. Voor wie ontspannend wil genieten van de alpenweides en het mooie landschap, of juist voor diegene die het hoofd leeg willen maken en daarbij geen uitdaging uit de weg gaan, zorgen wij voor al onze gasten voor de juiste wandeling.
Met het behalen van mijn diploma en de opgedane kennis, wil ik deze wandelingen nog beter verzorgen, zodat onze gasten op een sportieve manier optimaal kunnen genieten van onze schitterende omgeving. Voor onze gasten zijn deze begeleide wandelingen natuurlijk gratis.

En dan was er natuurlijk 12 mei. De dag, negen jaar geleden waarop Wendy haar 'nieuwe' lever kreeg.
Zoals wel bekend, vieren we dit elk jaar in familiekring door een lekker ijsje te gaan eten en zo stil te staan bij dit heugelijke feit.

We zijn weer een jaar verder en met de 'jeugd' gaat het erg goed. Het groeit als (Nederlandse) kool.....wat gaat het toch snel (zucht).


Het zomerseizoen wordt voor ons bijna traditioneel geopend met gasten uit Bakel en Aarle-Rixtel.
En ook dit jaar was dit weer zo. Hans en Carla, Gerard en Corine, Willie en Anja (brengen altijd schoonmoeder mee, zo nu ook weer), Jan en Mieke en dit jaar waren er ook Pieter en Vera bij.
Deze eerste week is voor ons altijd een hele gezellige week. Omdat het dan nog niet druk is in ons huis, hebben we lekker de tijd voor hen.
En ook dit jaar zijn we natuurlijk veel gaan wandelen.

En ik heb veel geleerd tijdens mijn cursus "Bergwanderführer", maar dat ik schoonmoeder mee de berg op moest trekken zat niet in de lesstof.

Zonder gekheid, we hebben in deze week enkele 'flinke' tochten gemaakt, waarbij ook Gerda heeft meegelopen. En natuurlijk was het af en toe zwaar, maar ze heeft zich zeer goed gehouden. Ik geloof zelfs dat ze deze 'zware' tochten (achteraf) wel fijn vond.....

Een rustpauze op z'n tijd was natuurlijk wel nodig.......

maar zoals jullie zien, loopt ze hier toch weer voorop.

Zo is het zomerseizoen inmiddels lekker begonnen en zit ik even buiten onder het afdak bij meer als 30 graden.
Helaas was het weer tijdens Hemelvaart niet zo goed.
Met deze dagen worden jaarlijks grote wildwater-kanowedstrijden in Lofer gehouden en elk jaar is het weer dan niet goed.

Dit jaar hadden we niet alleen de Duitse kanoërs in ons huis, er waren ook vrienden uit Nederland.
Nik en Petra, Kees en Nicole en Wim en Olga en al hun kinderen waren bij ons.
Voor ons natuurlijk erg leuk, maar ik denk dat vooral de kinderen het heel leuk hebben gehad en ik denk ook dat ze naar elkaar zijn gegroeid. De 'Nederlandse' kinderen hebben thuis natuurlijk vaker contact met elkaar, maar ook met Sanne en Tom was het een hecht vriendenclubje. Jammer genoeg was het weer niet zo goed, anders hadden ze ook nog samen naar het zwembad kunnen gaan.
Wendy moest helaas veel werken en had andere verplichtingen, dus die kon er jammer genoeg niet bij zijn.

Lekker buiten de BBQ aan en de stemming was weer geweldig.

Een paar dagen samen met vrienden en hun kinderen blijft natuurlijk geweldig en vooral Trudy kan dan haar hartje weer ophalen.

Een etentje bij "Krepper" hoort er natuurlijk ook bij........

waarna een ijsje van Dankl natuurlijk altijd lekker is.

Nadat de vrienden weer naar huis waren, had ik een paar dagen tijd om de bergen in te trekken, op zoek naar nieuwe routes en bergtoppen.
Helaas zat het weer niet altijd mee en ligt de sneeuwgrens nog altijd op 1700 meter, dus erg hoog kon ik nog niet gaan. Dit kan waarschijnlijk de komende weken gaan gebeuren.

Vorige week was er weer een heel groot evenement in Lofer, nl. de finish en de volgende dag het vertrek van de etappe van een hele grote mountainbikewedstrijd door de Alpen, genaamd: Bike for Peaks.

Een van de zwaarste mountainbikeswedstrijden met bijna 1000 deelnemers, onderverdeeld in profs en amateurs. De hele wereldtop, incl. wereldkampioen, Oostenrijks kampioen, Duits kampioen etc. schenen aanwezig te zijn. Het was een groot evenement met feesttenten, muziek e.d. Ook wij hadden vele mountainbikers in huis voor een overnachting. Bijna alle gastenbedden in Lofer waren vol deze nacht.

En natuurlijk reden ze door het dorp en kwamen ook langs ons huis voorbij.


Afgelopen week was onze neef Peter (oudste zoon van mijn zus)en vriendin Shirley voor een lang weekend bij ons op bezoek. Wendy was ook een paar dagen naar huis gekomen. het was erg gezellig.

Samen met andere gasten, waaronder een neef van Trudy met vrouw en vrienden, waren het erg leuke dagen met tropische temperaturen.

We gaan ons nu stilaan opmaken voor het zomerse hoogseizoen.
Tot eind september hebben we steeds gasten in huis, met uitzondering van de weken dat we zelf op vakantie gaan.

Ik wens iedereen een fijne zomer en voor onze aankomende zomergasten: een goede reis naar Oostenrijk gewenst en tot binnenkort.

 

 

12 Maart 2014.


Zo, ik heb weer even tijd om wat te schrijven.

We zitten inmiddels al bijna aan het einde van het winterseizoen.
De winter is voor ons weer gezellig druk geweest.

Het winterseizoen ging, wat betreft weers- en skiomstandigheden, heel goed van start.
Begin december lagen de pistes er voortreffelijk bij en het weer was prima.

 

Na de gedane verbouwingen zat het huis van onder tot boven onder het stof en moest daarom natuurlijk weer grondig worden gepoetst.

Met behulp van onze poetsdames zijn we hier 3 dagen mee bezig geweest: Tevens voor mij nog even de tijd om alles te controleren en de puntjes op de i te zetten.

En toen kwamen de eerste gasten!

Zoals in het vorige verslag al geschreven, hebben we in van 13 t/m 15 december het personeelsuitje van ´Livestylecenter Laarbeek´ gestalte mogen geven.

Omdat een goede vriend van ons (Hanzel Verbakel) hier werkt, kwam de eigenaresse van de sportschool bij ons terecht.

Op vrijdagavond laat, tegen middernacht, kwam de bus onze parkeerplaats opgereden.

Na een lange rit, had iedereen natuurlijk zin in een versnapering (al hadden ze die onderweg volgens mij al voldoende gehad) en werd het nog enkele uurtjes erg gezellig in onze "Stube".

Na een korte nacht werd ´s morgens tussen 07.30 en 08.30 uur iedereen voor het ontbijt beneden verwacht.
Omdat Ellen (eigenaresse van de sportschool) all-in wilde, hadden we in onze gang een mooi ontbijt-buffet klaargezet, zodat het ontbijt gezamelijk in de "Stube" kon worden genuttigd.

Na een stevig ontbijt moesten diegenen, die wilde gaan skiën, maar zelf geen uitrusting bij zich had, naar de buren (Sport Stockklausser, bij de meeste beter bekend als Gerti) om ski´s en skischoenen aan te meten.

Van de hele groep van 24 medewerkers, zouden er 9 personen een 2-daagse skicursus krijgen. 13 Personen gingen op eigen houtje skiën of snowboarden en enkele personen waagden zich niet op de latten en gingen wandelen.

Na een stevig ontbijt moesten diegenen, die wilde gaan skiën, maar zelf geen uitrusting bij zich had, naar de buren (Sport Stockklausser, bij de meeste beter bekend als Gerti) om ski´s en skischoenen aan te meten.

Van de hele groep van 24 medewerkers, zouden er 9 personen een 2-daagse skicursus krijgen. 13 Personen gingen op eigen houtje skiën of snowboarden en enkele personen waagden zich niet op de latten en gingen wandelen.

Zoals gezegd, het weer was dat weekend perfect en de medewerkers hadden veel plezier.


Aan het einde van de dag hadden we nog iets in petto.
We hadden bij "Krepper" een diner geregeld. Omdat het hier een groep sportschoolmedewerkers betrof, hadden we een mooie wandeltocht uitgezet. Omdat deze tocht bergop ging over paadjes en besneeuwde weilanden, hadden we fakkels geregeld, zodat het een aparte sfeer opriep.
Na een (voor enkele misschien een iets te zware) tocht van anderhalf uur kwamen we aan bij "Krepper" waar ons een heerlijk diner werd voorgeschoteld.

Toen we ´s avonds laat weer in Schmidsendl terugkwamen, hadden wij verwacht dat iedereen moe zou zijn van een zware dag. Dit bleek echter niet het geval te zijn.
Onder het genot van de nodige drank en goede muziek, kwam er een heuse Après-ski party op gang.

Dit duurde tot in de late uurtjes, het duurde lang die nacht voordat het echt stil was in huis.

Erg lang is het echter niet stil geweest want vanaf 07.30 uur kon er alweer ontbeten worden.

Ook de tweede dag voor de sportschoolmedewerkers verliep geheel volgens planning en na deze enerverende tweede dag werd rond 18.00 uur de terugreis ingezet.
Ellen, Hans en alle medewerkers, erg bedankt voor dit fijne weekend!

Na dit weekend hadden we zelf wel een dagje nodig om bij te komen.
Gedurende de 2 voorafgaande dagen hadden we ongeveer 5 uur geslapen (verdeeld over 2 nachten).

De week erna, op vrijdag 20 december, kwamen dan weer de eerste wintersportgasten binnen. Enkele families wilden de zaterdagdrukte vermijden en hadden besloten om op vrijdag te reizen.
Op zaterdagavond zat het hele huis vol, en dit duurt nu zo tot einde maart.

Ook mijn ouders waren in de kerstweek bij ons.
Ze hadden nog nooit de kerstdagen in Lofer gevierd en wilden dit ook eens beleven.
Jammer genoeg hadden we geen witte kerst dit jaar, voor het eerst in onze tijd hier.

Omdat wij in deze drukke Kerst- en Nieuwjaarsweken nooit gaan skiën, hadden we natuurlijk alle tijd voor mijn ouders. Zo ook hebben we gezamenlijk heerlijk ontbeten bij de bakker in St.Martin en gegeten bij Hochmoos, samen met Tom en Sanne.

Natuurlijk hebben we ook weer enkele mooie wandelingen gemaakt en het was voor ons een fijne en rustige week.

De tweede week verliep iets minder rustig.
In deze tweede week hebben we nu al enkele jaren dezelfde gasten in huis, waaronder ook vele vrienden. Erg gezellig, maar ook wel drukke weken, met natuurlijk Nieuwjaarsnacht tot diep in de nacht.

Maar ook die weken hebben we natuurlijk weer overleefd, dit zijn toch wel de weken die bij ons lang in gedachten blijven.

Na deze weken werd het weer wat rustiger.
Het huis zat wel altijd vol, maar er zitten minder kinderen en met name in de "Stube" is het dan veel rustiger.

Gedurende het winterseizoen en dan met name in het tussenseizoen, zijn er natuurlijk enkele rustige weken op de pisten.
Omdat wij in die weken vaak ook vrienden over de vloer hebben, zijn dit heerlijke weken om zelf mee te gaan skiën.

Als we dan weer in het hoofdseizoen terecht komen, waar het echt druk is op de pistes, zien ze ons daar niet.

Zo is voor ons het gehele winterseizoen een afwisseling van hele drukke weken met lange dagen en rustigere weken, waar we zelf mee gaan skiën, langlaufen of wandelen.

Het is ook een winter geweest van minimale sneeuwval.
Dank zij de enorme inzet van de medewerkers van de Lofer Alm Bahnen hebben we de hele winter goed kunnen skiën, maar met de aanhoudende warme temperaturen is de kwaliteit van de sneeuw met name in de namiddag niet echt goed meer.
Wonderwel hebben ze de dalafdaling tot vorige week in stand kunnen houden, onder andere door sneeuw uit het hoger gelegen skigebied met vrachtwagens naar beneden te rijden, zodat de dalafdaling als een wit lint over een verder groene berg liep.

Omdat de temperaturen echter de laatste weken dusdanig hoog zijn, biedt ook deze noodgreep geen oplossing meer en vanaf afgelopen weekend is het onderste gedeelte van de dalafdaling dan ook gesloten. De pistes in het skigebied zijn echter (zeker voor de middag) nog supergoed van kwaliteit en er is nog goed te skiën.

Deze week lopen de temperaturen dagelijks op tot wel 20 graden in de zon.

Op dit moment zijn mijn ouders en schoonmoeder weer bij ons.
Omdat alle appartementen verhuurd zijn, hebben we met de slaapruimte een beetje moeten improviseren, maar het gaat.
Dankzij het “zomerse” weer kunnen we overdag lekker in T-shirt en overhemd mooie wandelingen maken en buiten op diverse terrassen lekker uitrusten, eten en drinken.
Dat zijn dan natuurlijk weer de voordelen van het mooie, warme weer van dit moment.

Naar het schijnt komt er echter volgende week weer sneeuw, zeker in de bergen.

De komende weken zal het skiën in de bergen zeker geen probleem zijn, maar normaal blijft het skigebied open tot een week na Pasen.
Mede omdat Pasen dit jaar zeer laat (midden April) valt, denk ik dat de medewerkers van de bergbaan het niet voor elkaar krijgen, dat er ook dit jaar nog geskied gaat worden.
We wachten af!