NIEUWS 2015:

 

 

6 September 2015

 

We zijn gisteren thuis gekomen van een heerlijke vakantie in Kroatië.
Trudy is druk bezig met de was. Ze vroeg me even te helpen, maar ik zei dat ik het erg druk had: vandaar deze update vandaag!!

Zoals gezegd, we hebben een hele fijne vakantie gehad. Verderop in dit verslag meer daarover.

Was is er voor nieuws na het laatste verslag.
Sanne moet deze zomer voor haar school een soort van “snuffelstages” doen.
Enkele van haar klasgenoten gingen daarvoor naar Ierland.
Via haar school bestaat er een soort uitwisselingsverband met een Ierse school, vandaar.
Sanne echter wilde niet naar Ierland, maar naar Nederland. Uiteindelijk stemde de school in, maar ze moest dan zelf haar werkplekken regelen.
Een stageplaats was verplicht in een boerenbedrijf (Sanne heeft helemaal niets met boerenbedrijven, laat staan met beesten, maar dit wordt voorgeschreven door haar school).
De andere stageplaats mag ze vrij kiezen, maar moet liefst iets te doen hebben met haar toekomstige professie.
Wij hebben steeds gezegd dat er voor Sanne in Lofer een toekomst ligt met een soort van luxe cafetaria, naar Nederlands voorbeeld. Zoiets bestaat hier nog helemaal niet en wij zijn ervan overtuigd dat er hier een enorme markt ligt (zowel in het toeristische seizoen, als ook voor de “Einheimische”).
Haar komende stage (vertrek a.s. zaterdag voor 4 weken) gaat ze doen bij cafetaria “Le Patat” in Aarle-Rixtel. Gewoon eens om te kijken of het iets voor haar is.
Haar eerste stageplaats was in Juli bij Johnny en Hanneke Kuijpers en kinderen, een kalverenboer in Bakel.
Sanne is met de trein naar Nederland gegaan. De heenreis, begin Juli is Trudy met haar meegegaan met de trein.

Voor vertrek in Bad Reichenhall hadden ze nog even tijd voor een ijsje.

Haar eerste stageperiode moest ze meedraaien op een boerderij en alles doen wat moet gebeuren. Naast alle werkzaamheden in het huishouden en met de kinderen, moest ze dan ook veel dingen leren.

 

Op zich was het niet echt Sanne’s ding, maar ze heeft er toch een leuke tijd gehad.
Na een paar dagen is Trudy weer met de trein naar huis gekomen en Sanne is in Augustus ook alleen met de trein vanuit Helmond naar Bad Reichenhall gereisd.
Ondanks een vertraging en overstappen op een andere trein wegens een ongeval, was haar terugreis ook goed verlopen.

Intussen was hier het zomerseizoen natuurlijk in volle gang.
We hebben deze zomer veel nieuwe gasten mogen ontvangen, maar natuurlijk ook veel “vaste” gasten, enkele oude bekenden en ook familie.
We hebben een neef van Trudy te gast gehad, die we al jarenlang niet meer gezien hadden………….

Mijn (peet)tante en oom zijn een paar dagen hier geweest…….

en een nichtje met man en kinderen, die ik maar heel weinig zie, waren hier te gast.
Het 'over de vloer hebben' van familie blijft toch altijd wel iets aparts en worden vooral veel herinneringen opgehaald.


Tussendoor komt ook Wendy nog eens af en toe een dagje naar huis. Ze is veel te weinig thuis naar onze zin, maar Wendy heeft haar eigen, drukke leventje in Salzburg en wij weten ook best dat de ouders dan niet altijd op de eerste plaats komen.
Als ze er dan is, proberen we ook altijd wat tijd vrij te maken.

 

Onder de “vaste” gasten hadden we er ook dit jaar weer, die reeds voor de vijfde keer bij ons waren…….en dat betekent natuurlijk dat zij extra in het zonnetje worden gezet.

Het was voor ons weer een hele leuk zomerseizoen met, mooie wandelingen, leuke barbecue-avonden, fijne gasten en een ontspannen sfeer.
Het weer heeft zich deze zomer echt van zijn beste kant laten zien, op een paar weken in het voorjaar en een aantal dagen in augustus na.
We hopen dat alle zomergasten een leuke tijd bij ons hebben gehad.

 

En toen was het voor ons tijd om er 2 weken tussenuit te gaan.
Wij (liever gezegd onze kinderen) hadden gekozen voor een zonvakantie in Kroatië……. en dat is gelukt.
Het was bijna elke dag dik boven de 30 graden. Gelukkig is dat niet zo erg als je niet veel hoeft te doen.

We hadden een stacaravan gehuurd op een wel hele grote camping.
Kroatië is een heel mooi land met schitterende dorpen en veel rotsachtige stranden en kleine eilandjes voor de kust. Wij zaten in de buurt van Rovinj, een oud, maar erg toeristisch vissersdorp in Istrië.
Onze camping had verschillende rots en kiezelstranden met zeer schoon zeewater. Ook de kinderen waren veel in het water te vinden.
De zonsondergangen waren erg indrukwekkend, vooral het uitzicht over zee.

En ’s avonds gingen we natuurlijk lekker “uit” eten.
Het favoriete restaurant, een stukje buiten de camping was snel gevonden.
Vooral de super gevulde XXL pizza viel bij de kinderen bijzonder goed in de smaak.
Na een vraagje van de ober of het had gesmaakt, was Tom’s enige antwoord: kan het volgende keer niet wat groter!!

Zoals afgesproken is Wendy de tweede week met de trein/bus nagekomen.
Ze had niet meer snipperdagen en vond een weekje ook genoeg.
Ze was echter moe van haar bezigheden, dat ze vooral in het begin veel geslapen heeft.

`s Morgens, terwijl de jeugd hun roes uitsliep (ze waren meestal pas net thuis) gingen wij vaak een stuk fietsen.
Er is redelijk goed met een mountainbike te fietsen in dit gedeelte van Kroatië, en op de fiets zie je toch altijd weer andere dingen….zoals een stier van 2 meter hoog met enorme horens.

Ook hebben we nog op grote banden (tubes) achter een motorboot gehangen, die natuurlijk véééél te hard over het water ging. Dat was even kicken!

 

Natuurlijk hadden we tijdens de vakantie, zoals elk jaar, weer wat te vieren.
En dit jaar was het eigenlijk een beetje speciaal. Tom is op 31 Augustus namelijk 16 jaar oud geworden. Onze kleinste is nu zo ongeveer voortaan de grootste.
We hebben het ´s avonds gevierd met een etentje (weer met die XXL pizza) en daarna wat cadeautjes.

 

….onze kleine jongen!

`s Avonds is hij (zoals eigenlijk bijna elke avond), met zijn zussen op stap geweest.
Met die uitzondering, dat het deze nacht nog iets later was geworden als de andere nachten.

 

……..En de volgende dag hadden we een boottrip gepland (en gereserveerd).

We zijn met de boot vanuit Porec vertrokken voor een boottocht van verschillende uren, waarbij we ook enkele mooie stadjes zouden bezoeken, zoals Rovinj en Vrsar. Lunch aan boord en heerlijk weer, dus wat willen we nog meer……………………Slapen na een nachtje stappen!!!.

Bezoek aan het prachtige stadje Rovinj. Het oude centrum is helemaal op een schiereiland van rotsen gebouwd.

Na de lunch werden wat etensresten overboord gegooid, waar de zeemeeuwen wel raad mee wisten.

En voor het eten was zelfs Sanne even wakker geworden.

Een mooie boottocht, zeer de moeite waard.

Verder is de jeugd nog een middagje wezen “paintballen” met een grote groep van de camping.
Hiervoor werden ze uitgedost als echte militairen. Het was erg warm, maar volgens de jeugd was het een geweldige middag.

We hebben allemaal een hele fijne, relaxte en warme vakantie gehad….nu moeten we er weer even tegen kunnen.

 

Afgelopen zaterdag waren we vroeg op de middag weer thuis.
Snel de auto uitgepakt en Trudy ging meteen aan de was beginnen, terwijl ik in huis bezig ging.
Het huis is natuurlijk 2 weken dicht geweest, de boiler was koud en alles moest weer in gang gezet worden.
Om 15.00 uur, zo’n 2 uurtjes nadat we thuis waren gekomen, stonden de eerste gasten weer op de stoep.
Nu, zondagavond, zit het hele huis weer vol.
We hebben de komende 2 weken nog gasten, ook volgende week zitten we nagenoeg vol.

Vanaf zaterdag 19 September zal ons huis dan weer leeg zijn tot aan het begin van het winterseizoen.
We gebruiken die tussenliggende maanden dan weer om de laatste 2 appartementen af te bouwen.
Er ligt ons nog veel werk te wachten….de volgende update zal dan ook pas in december komen en zal veel van de werkzaamheden laten zien.

 

 

7 Juli 2015

 

De laatste update was alweer van maart, dus tijd om wat van ons te laten horen.
Het is nu 35 graden in de schaduw, dus lekker even met de laptop onder het afdak.
Ons huis zit op dit moment weer volledig vol, een groot gedeelte bestaat uit Duitse kanovaarders. Vanaf donderdag tot zondag vinden de Duitse kampioenschappen “Regatta” plaats, een vorm van wildwaterkano. Het zijn Duitse kampioenschappen in diverse categorieën en leeftijdsgroepen en Lofer is bezet met sportlui.

Natuurlijk is er sinds de laatste keer weer het één en ander gebeurd.

Meteen na Pasen (en het vertrek van de laatste wintergasten) hadden we weer enkele weken ingepland voor verbouwingswerkzaamheden. De verbouwing op de eerste verdieping moet met kerst klaar zijn. Elk moment grijpen we aan om iets te doen.
De werkzaamheden verliepen goed, totdat ik eind april iets te gehaast op een steiger klom en daarbij een flinke pijnscheut in mijn linker knie voelde. Omdat de volgende dag de knie erg dik en pijnlijk was, ben ik toch maar even naar het ziekenhuis gereden.
Na een röntgenfoto en een gesprek met de arts meteen een afspraak voor een M.R.I.-scan gemaakt.
Een aantal dagen daarna werd deze gemaakt en de volgende dag weer even overleg met de arts.
Conclusie: de kruisband in de linkerknie is helemaal afgescheurd en de achterste meniscus is gescheurd. Twee weken nadat het gebeurd is, ben ik al geopereerd. Tijdens een kijkoperatie hebben ze de resten meniscus en wat loszittende botresten verwijderd.
Aan de kruisband laat ik me voorlopig niet opereren: de revalidatieperiode bij een nieuwe kruisband duurt gemiddeld negen tot twaalf maanden, voordat alles weer volledig belastbaar is. Omdat ik daarvoor dit jaar simpelweg de tijd niet voor kan vrijmaken, heb ik in goed overleg met de arts besloten, voorlopig niets aan de gescheurde kruisband te doen.
Nu, twee maanden nadat dit alles gebeurd is, moet ik zeggen dat het goed gaat. Ik merk wel dat er wat “speling” op de knie zit, maar het valt niet tegen.
Met de nodige pijnstillers hebben we de werkzaamheden op de eerste verdieping zover af kunnen maken als gepland.
Wandelen gaat ook goed, al komt er na lange wandelingen wel elke keer wat vocht in het onderbeen. Lange bergtochten heb ik nog niet gemaakt, omdat ik bang ben voor de lange afdalingen. Misschien dat dit de komende weken weer gaat gebeuren.

 

Natuurlijk hebben we ook dit jaar ons jaarlijkse 12 mei ijsje gegeten.


Dit jaar was het 10 jaar geleden, dat Wendy haar levertransplantatie heeft ondergaan.
Het gaat erg goed met haar, zoals met ons allemaal. Omdat het dit jaar toch een soort van jubileum was, zijn we in juni lekker met vijven een lang weekeinde naar Italië geweest (waarvan verder in dit verslag enkele foto’s).

In mei is oma weer geweest. Ze rijdt in het voorjaar altijd mee met Bakelse gasten, die elk jaar een weekje komen. Zo ook weer dit jaar.
Natuurlijk zijn we met oma ook weer even Wendy op gaan zoeken in Salzburg.

Wendy heeft sinds begin dit jaar haar eigen flatje in Salzburg.
We hebben haar geholpen met verven, behangen en inrichten en ze heeft het enorm naar haar zin. Ze zit dicht bij het centrum.
Naast haar werk/opleiding als kapster werkt ze sinds kort ook vaste avonden/nachten in het weekeinde in een disco in Salzburg, vlak bij haar woning.
Ze heeft een heel druk bestaan, maar geniet met volle teugen.


Samen met de eerste gasten, ben ik ook weer rustig begonnen met de eerste wandelingen. Ondanks dat het slechts een paar weken na de operatie was, ging het goed.

Gelukkig hoefden de wandelingen nog niet te steil en lang te zijn, dus dat was voor mij een goede training.


Alhoewel………niet al te steil…..voor sommigen steil en hoog genoeg.

En moesten we na een steilere passage soms toch even op adem komen…

Maar aan het einde van een klim wacht meestal de beloning in de vorm van een berghut, waar we even kunnen rusten onder het genot van iets eten en drinken.


En als het dan echt hoog is, is er maar een enkeling die over het randje durft te kijken.


In mei heb ik ook nog even twee lampen bijgemaakt voor onder ons afdak van het overdekte terras.
Er hingen al drie lampen, maar het was s'avonds net te donker…..dus nu hangen er vijf lampen.


Zoals eerder gezegd, we zijn begin juni met vijven heerlijk enkele dagen in Italië geweest.
Het was prachtig weer. De kinderen wilden ook graag een pretpark bezoeken…..

en dan de hele dag in achtbanen etc. ……….

en ook Trudy moest eraan geloven.

Het was een leuk weekeinde, zo samen. Nu de kinderen groter worden, komt dit steeds minder voor. We moeten deze momenten koesteren. Als we deze zomer twee weken naar Kroatië op vakantie gaan, komt  Wendy gelukkig ook weer een week.


Zoals jullie waarschijnlijk wel gehoord hebben, gaat Sanne deze zomer twee periodes van vier weken voor haar school in Nederland een soort stage doen. De eerste periode (half juli tot half augustus) in Bakel. Dan komt ze naar huis en gaat ze met ons op vakantie. De tweede periode is van half september tot begin oktober. Ze zal dan in en rond Aarle-Rixtel verblijven.
Ze moet deze praktijkuren maken van school. Haar school heeft een soort van uitwisseling met een school in Ierland, dus enkele van haar klasgenoten gaan daarheen. Sanne heeft toen gevraagd of zij haar uren  in Nederland mocht maken en na enige twijfel bij de leerkrachten, kreeg ze toestemming, mits ze haar eigen stageplaatsen zou regelen. Dat was natuurlijk geen probleem.


Eind juni zijn ook mijn ouders weer geweest.
Natuurlijk wilden zij ook Wendy’s nieuwe huisje zien en meteen werd de gelegenheid gebruikt voor een (grote) knipbeurt. Zowel opa als oma moesten worden geknipt.

Natuurlijk hebben weer lekker gewandeld………..

en uitgerust!

 

In juni hebben we weer de “Zoover Award” mogen ontvangen.
Door goede beoordelingen door onze gasten kwamen we dit jaar zelfs in aanmerking voor de “Golden Award” en behoren we tot de 25 beste appartementenverhuurders van Oostenrijk.
We zijn onze gasten dan ook zeer dankbaar voor een positieve beoordeling.

Net voordat ze naar ons kwamen, had mijn vader over deze “Zoover Award” een stukje geschreven  in het Eindhovens Dagblad. In de week dat ze bij ons waren, werd het artikel geplaatst.

Een betere reclame kunnen we natuurlijk niet bedenken. Pa…..bedankt.


In de afgelopen weken ben ik natuurlijk weer op zoek gegaan naar nieuwe wandelingen.
Hierbij heb ik weer enkele schitterende tochten ontdekt, die ik aan mijn verzameling kan toevoegen.

Één van die tochten is best avontuurlijk te noemen en zal niet voor iedereen geschikt zijn.

Na een tip van onze buurman, ben ik ook op zoek geweest naar een zeldzame plant: de “Frauenschuh”. Dit is een hele zeldzame orchidee soort, die bijna is verdwenen en maar zeer kort bloeit.

Een werkelijk schitterende bloem. Ik heb ongeveer 20 stuks gezien.

Tijdens andere tochten kwam ik oog in oog met een Gams (kruising tussen een ree en een steenbok) en één keer kruiste er zelfs een giftige “Kruisadder” mijn pad.

Ik heb weer erg kunnen genieten van de natuur dit voorjaar.

 

Afgelopen weekeinde ben ik met Tom enkele dagen weggeweest.
In het jaar dat de kinderen zestien worden, neem ik ze mee voor een vader - kind weekeinde.
Twee jaar geleden heb ik met Wendy een motortoer gemaakt naar Karinthië. Vorig jaar kon Sanne niet mee vanwege een operatie aan haar stuitje en dit jaar kregen we het niet geregeld vanwege een te volle schoolagenda. Sanne is volgend jaar aan de beurt.
We hebben in hotels overnacht en heerlijk gegeten.

Omdat het erg warm was, had ik een toer uitgezet met erg veel bergpassen.
Boven de 1500 meter was de temperatuur aangenaam, maar zodra je in een dal kwam was het erg warm.

Buiten Lofer hebben we overnacht tegen de Italiaanse grens op een hoogte van 1450 meter.
De tweede dag hebben we in Süd Tirol (Italië) door de Dolomieten rondgereden.
Werkelijk een prachtige omgeving met vele bergpassen en bergmeertjes, waarvan het water af en toe turquoise van kleur leek….adembenemend mooi.

De tweede nacht hebben we weer net over de grens in Oostenrijk overnacht in een heel klein bergdorpje. De laatste dag zijn we via de Großglockner teruggereden, de ultieme weg voor motorrijders.


Thuis moest er ook nog even geklust worden.

Omdat onze twee persoonskamer deze zomer een aantal keer ´los´ wordt verhuurd (normaal verhuren we die alleen als extra slaapplaats bij een appartement), wilden we hier een koelkastje bijzetten.

Daarom een kastje aangepast en voorzien van koelkastje, waterkoker etc.

 

De temperaturen zijn op dit moment heel erg hoog in Oostenrijk. Maar niet alleen hier, in heel West en Midden Europa zijn de temperaturen erg hoog.
Het is te warm om lange bergwandelingen te maken, maar de gasten vermaken zich opperbest in het zwembad.

Voordeel van het goede weer zijn de mooie warme avonden.
Afgelopen week is het Marktleben weer begonnen, het was meteen erg druk en gezellig.
Ook vanavond is het weer Marktleben en de vooruitzichten zijn erg goed.

De volgende update komt na het zomerseizoen.
We wensen iedereen een prettige vakantie en voor onze gasten een goede reis toegewenst.


 

31 Maart 2015

 

Voor het winterseizoen stond alles natuurlijk in het teken van de verbouwing…..en dan vooral het op tijd klaar zijn, voordat de eerste
gasten zouden komen.
Gelukkig was alles weer netjes op tijd klaar.











Zelfs voor het ophangen van de kerstverlichting en het optuigen van de kerstboom was tijd genoeg.
Klaar om het winterseizoen te beginnen.



De eerste week van het winterseizoen, de kerstweek, was natuurlijk voor ons meteen een leuke week met het begroeten van vaste gasten (ik mag wel zeggen: vrienden).
Helaas was de temperatuur eind December erg hoog, wat weliswaar aangenaam was, maar daardoor was er erg weinig sneeuw en door de
hoge temperaturen konden ook de sneeuwmachines in het skigebied niet ingezet worden. 
In de daaropvolgende week veranderde het weer. Van + 15 graden voor Nieuwjaar naar – 17 graden in de eerste week van het nieuwe jaar.
Deze koude temperatuur ging gepaard met sneeuwstormen en harde wind. Tot overmaat van ramp voor de skiënde gasten, bleven ook  overdag de sneeuwmachines aanstaan.
Dit was noodzakelijk omdat er tot dat moment erg weinig sneeuw lag.
En weinig sneeuw aan het begin van het seizoen maakt de mensen hier erg zenuwachtig, dus probeerden de medewerkers van de bergbaan de ski-omstandigheden voor het verdere verloop van de winter veilig te stellen. Dag en nacht stonden de sneeuwmachines aan.
Vanaf de tweede week in januari waren de ski-omstandigheden perfect.
Er viel in januari en februari meer dan voldoende natuurlijke sneeuw. Dit zorgde niet alleen voor veel plezier in het skigebied, maar ook achter in de tuin.



Nu, enkele weken voor het einde van het wintersportseizoen, is de
sneeuw in het skigebied nog altijd perfect.
In januari was ook Gerda weer bij ons. Ze rijdt al jaren mee met Jan en
Tiny, vrienden die altijd in januari komen skiën. Het is altijd leuk als de ouders er zijn, zeker ook voor de kinderen.



Eind januari lag er zeker voldoende sneeuw, wat altijd weer voor mooie plaatjes zorgt.





Ook Frank en Petra komen altijd in een voor ons iets rustigere periode en vaak gaan we met hen een of twee dagen in een ander (groter) skigebied  skiën.



Van deze dagen genieten we zelf natuurlijk ook…het lijkt wel vakantie!


De maand februari is vervolgens weer heel erg druk. Ook dan is natuurlijk wel erg leuk dat er vele terugkerende gasten zijn, die in de loop van de
jaren echte vrienden zijn geworden.



En hoe leuk het in het hoofdseizoen voor ons ook altijd is, het is hard werken……altijd klaar staan voor de gasten. Elke dag begint om kwart
voor zes, als de kinderen opstaan om naar school te gaan en wij broodjes voor de gasten en ons gaan halen bij de bakker.
Door de dag heen zijn we dan bezig met inkopen doen, gezamenlijke ruimtes schoonmaken (trappen, Stube, ski-kelder etc.), administratieve bezigheden en natuurlijk het eigen huishouden.
Vanaf 16.00 uur komen dan vaak de eerste gasten in de Stube, die naar behoefte open is tot 23.00 uur.
Natuurlijk zijn er vele leuke dagen en weken, maar aan het einde van de winter slaat dan de vermoeidheid wel toe. Na Pasen gaan we weer een
paar weken verbouwen. Een korte periode hebben we geen gasten.
In de drukke februarimaand ben ik ook nog een paar dagen in Nederland geweest. Mijn moeder heeft haar 80e verjaardag mogen vieren. Een speciale gebeurtenis, waar ik toch wel bij wilde zijn.
Vrijdag met de trein naar Nederland en de daaropvolgende maandag weer terug. Voor mijn ouders was het een complete verrassing, zeker omdat ze
dit midden in het hoofdseizoen niet verwachtten.
Op zondagmiddag vierde mijn moeder haar verjaardag, voor mij meteen
de gelegenheid om veel familieleden even te zien.



Nadat ik weer in Oostenrijk was volgde 24 februari en werd Wendy 18
jaar.
Ze kwam het weekeinde erna dan wel naar Lofer, om haar verjaardag te vieren, we wilden haar ook verrassen.
Trudy had met haar werkgever geregeld dat we haar op haar verjaardag rond de middag op zouden pikken op haar werk en we zijn met ons drieën lekker uit wezen eten. Dit was voor haar een complete verrassing en heel erg leuk.



Het weekeinde voor haar verjaardag heeft ze een flink feest gebouwd met haar vrienden en vriendinnen in een disco in Salzburg. Sanne en een paar vriendinnen uit Lofer waren hier ook bij en hebben ’s nachts bij Wendy geslapen.
Het weekeinde na haar verjaardag is ze naar huis gekomen, waar we haar verjaardag ook nog eens goed gevierd hebben.
Je wordt tenslotte maar een keer 18 jaar.





In maart zijn mijn ouders ook weer 10 dagen bij ons geweest.
Zoals altijd voelen ze zich hier thuis en genieten van de natuur, het weer,
de wandelingen en de kleinkinderen. Met mooi weer  gaan ze graag de Loferer Alm op en genieten van de winterse taferelen.



En in deze periode is het vaak erg mooi weer en liggen in een luie stoel is genieten van de zon beslist geen straf.



In februari en maart waren de pistes van erg goede kwaliteit.
In combinatie met het mooie weer levert dit niet alleen mooie plaatjes op, maar het is ook een genot om dan te skiën.





De laatste week hebben we hoop goede vrienden op bezoek gehad.



We zijn enkele dagen mee wezen skiën en zeker de eerste dagen was het heerlijk weer.





Op vrijdag (1 x in de 2 weken) kan op Sanne’s school altijd (tegen betaling natuurlijk) worden gegeten.
De opbrengst hiervan is voor extra activiteiten op haar school. Omdat Christel en Lian erg nieuwsgierig waren naar Sanne’s school, maar zeker
ook omdat het eten schijnbaar erg lekker is, besloot Trudy om samen met die dames naar St. Johann te gaan en Sanne’s school te bezoeken.
Samen met Sanne was het een leuke en lekkere middag.



Vanaf nu duurt het seizoen nog twee weken.
België, Duitsland en Oostenrijk hebben de komende weken paasvakantie. Na enkele rustige weken, wordt het winterseizoen dit jaar afgesloten met twee drukke weken. Zeker omdat de sneeuw nog altijd perfect is en de temperaturen weer wat gezakt zijn.
Als de voorspellingen kloppen, valt er in de komende week nog een
aardige hoeveelheid sneeuw in de bergen. Hierop zitten we nu echt niet meer te wachten.

Wat voor ons erg leuk is, we krijgen de komende week bezoek van “stamgasten” , waarmee we dit winterseizoen hebben geopend.
Na twee weken met kerst en oud- en nieuw, besloten familie Eymans en Oosterveld ook eens te komen skiën met Pasen.
We verheugen ons weer op hun komst.
Vanaf 11 april wordt het skigebied gesloten en is het wintersportseizoen voorbij.

Wij hebben besloten om ons huis dan te sluiten voor gasten, zodat we enkele weken hard en ongestoord kunnen werken aan de twee appartementen, die voor volgend winterseizoen klaar moeten zijn. In mei begint het zomerseizoen weer en zullen we gasten in huis hebben tot eind september.
In deze periode kunnen we niet verbouwen, dus we hebben alle tijd nodig om de twee nieuwe appartementen klaar te krijgen voor de kerst.
En ze moeten klaar, want we hebben ze voor winterseizoen 2015/2016 ingepland en ze zijn al enkele weken gereserveerd………de nieuwe
deadline is dus alweer in zicht.
En ook al duurt dat nog ruim 8 maanden, ik weet nu al dat we die laatste weken weer flink moeten aanpakken om alles op tijd klaar te hebben.
Hierbij willen we alle gasten weer bedanken, die het afgelopen winterseizoen bij ons in huis waren.
Het was voor ons weer een erg geslaagd seizoen.